Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bekleeden. Drie maanden na de bruiloft werd Livia moeder van een tweeden zoon, Drusus. De Romeinen dreven hiermede dapper den spot. »Wie maar gelukkig is", zeiden ze, »kan zelfs, na drie maanden getrouwd te zijn, een welgeschapen kind krijgen". Zij wilden daarmee Octavianus als den werkelijken vader van Drusus aanduiden, terwijl hij volgens de wet slechts diens stiefvader was.

Toen Tiberius Claudius Nero stierf, benoemde hij Augustus tol voogd over zijne knapen en deze werden in het keizerlijke paleis opgevoed. Tiberius' kindsheid was alles behalve vroolijk; hij hield niet van zijn stiefvader, die zoowel zijn jongeren stiefzoon Drusus, als zijne schoone dochter Julia boven hem voortrok. Livia daarentegen was trotsch op haar oudsten zoon en stelde, gelijk we gezien hebben, alle middelen in het werk 0111 hem eenmaal de heerschappij over Augustus' gebied te verzekeren.

Niet lang duurde het dan ook. of het keizerlijk paleis was het tooneel van heftige huiselijke twisten. Tiberius zag zich genoodzaakt om elk woord, dat hij sprak, nauwlettend te wegen, ten einde niet bij Augustus in verdenking te komen. Hij werd stroef en in zich zelf teruggetrokken; de aanhoudende dwang, hem opgelegd, om tegenover zijn stierfvader liefde en eerbied te veinzen, maakte hem de huichelarij tot eene tweede natuur.

Omtrent het leven van Tiberius als knaap en jongeling zijn ons slechts zeer weinig belangrijke feilen bekend. Geruchten, op welker waarheid men echter niet te veel moet bouwen, verhalen, dat hij zijne moeder Livia behulpzaam is geweest in hare pogingen om hem eenmaal de heerschappij over Rome te verzekeren, door het uitroeien van Augustus' onmiddellijke afstammelingen. Geen enkel geloofwaardig getuigenis is omtrent deze zaak echter tot ons gekomen. Doch wel zien wij hem reeds vroegtijdig met geestkracht en met goed gevolg aan de staatszaken deelnemen, nu eens als veldheer, een andermaal als staatsman.

Wij zien hem als den gelukkigen echtgenoot van zijne geliefde gade Vipsania Agrippina, de dochter van Agrippa, die hem een zoon, met name Drusus, geschonken had, en wij kunnen een zeker gevoel van achting voor den jongen vorst niet onderdrukken, die als gelukkig echtgenoot en vader door prijsstelling op een kalm en eendrachtig huiselijk leven zich gunstig van vele andere Romeinsche grooten onderscheidde.

Tiberius was 30 jaren oud, toen zijn geluk eensklaps door het gebiedend woord van Augustus verstoord werd. Hij moest van zijne geliefde Vipsania scheiden, om de zedelooze, bij hem gehate Julia tot vrouw te nemen. Livia had het zoo gewild en Tiberius moest voor haar wil buigen. Evenmin als andere vorstenzonen vóór en na hem mocht hij op dit punt een eigen wil hebben.

Hoe ongelukkig hij zich door de verbintenis met Julia gevoelde, bewijst zijne vrijwillige verbanning naar Rhodus, waarvan de oorzaak, gelijk Tacitus zegt, gelegen was in het ondragelijk leven, dat Julia hem bereidde, die straffeloos zijn huis te schande maakte.

Na de verbanning van Julia keerde Tiberius naar Rome terug. Zijne moeder had er voor gezorgd, dat allen, die tusschen hem en Augustus stonden, de één vroeger, de ander later, uit den weg geruimd waren. Hij werd thans de aangenomen zoon des keizers, terwijl hij zelf een zoon van zijn gestorven broeder, den jongen Germanicus, aannemen moest.

Augustus schonk hem van nu af zijn volle vertrouwen en droeg hem de belangrijkste staatsambten op. Het Romeinsche volk gewende zich ten gevolge hiervan, Tiberius als den toekomstigen beheerscher der wereld te beschouwen. Als zoodanig begroette het hem dan ook terstond na Augustus' dood.

Doch al haastten senaat en volk zich ook, den erfgenaam van Augustus met gejuich te begroeten en den nieuwen keizer te vleien, toch werd diens heerschappij van alle kanten bedreigd. Agrippa Posthumus, Augustus kleinzoon, was wel onmiddellijk na den dood zijns grootvaders op Planasia ver-

Sluiten