Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In het diepste geheim maakte Tiberius zich intusschen tot het toebrengen van den laatsten. beslissenden slag gereed. Hij benoemde Navius Sertorius Macro in Sejanus' plaats tot bevelhebber der praetorianen. Opdat echter deze hierdoor niet al te diep beleedigd zou zijn, beloofde hij hem half en half de waardigheid van tribuun: de benoeming tot dat ambt was eenmaal voor liberius zelf de eerste schrede tot zijne benoeming als mederegent en opvolger van Augustus geweest. Hel volk van Rome meende, evenals Sejanus zelf, dat hetzelfde eerbewijs ook thans voor hem dezelfde gevolgen zou hebben. De aanhangers van Sejanus juichten en wenschlen hun meester geluk, uie zicli thans op het toppunt zijner wenschen waande.

Tiberius had besloten thans een eind te maken aan dit spel. Den 17cn October 31 kwam Macro te Rome aan, begaf zich regelrecht naar den consul Regulus, die tegen Sejanus vijandig gezind was, en deelde hem mee, dat hij in last had, zich van den persoon van Sejanus te verzekeren.

Den volgenden dag werd er in den tempel van Apollo eene zitting van den senaat gehouden. Toen Macro zich derwaarts begaf, ontmoette hij Sejanus, wien hij verhaalde dat bij een briel des keizers meebracht, die de benoeming van Sejanus tot de waardigheid van tribuun inhield.

Verheugd spoedde de misleide man zich naar den senaat, de senatoren verdrongen zich rondom hem, om hem geluk te wenschen, zij overlaadden hem met vleierijen, eerbewijzen en betuigingen van gehechtheid. Macro had intusschen de praetorianen, die de wachtposten bij den tempel van Apollo betrokken hadden, laten aflossen en vervangen door politiesoldaten, die met hart en ziel aan den keizer gehecht waren. Vervolgens begaf hij zich naaide vergadering en gaf hier den keizerlijken brief over, die voorgelezen werd. Het was een lange brief, die met een bewonderenswaardig talent was opgesteld. Nadat de schrijver eenige vrij onbeduidende opmerkingen en beschuldigingen van minder gewicht tegen Sejanus bad laten voorafgaan, eischte iiij aan het°slot dat twee invloedrijke, met Sejanus bevriende mannen gestraft zouden worden en gaf bij eindelijk bevel tot gevangenneming van Sejanus zelf.

Gelijk een bliksemstraal bij helderen hemel trof het onverwachte slot van des keizers brief de senatoren en Sejanus. Niemand bad iets dergelijks verwacht en thans had er een bijna onbeschrijfelijk tooneel plaats.

Allen, die vroeger voor den machtigen gunsteling des keizers in het stol gekropen en zich in de walgelijkste vleierijen uitgeput hadden, verlieten hem thans, zoodat bij alleen, geheel bedwelmd, ja bijna bewusteloos op zijne

plaats achterbleef. .. .

De consul Regulus beval hem op te slaan. Hij verstond het bevel nief. Eerst toen het voor de tweede en derde maal herhaald werd, vroeg hij, als uit een droom ontwakend: «roept ge mij?" Vervolgens stond hij met moeite op en liet zich zonder tegenstand gevangen nemen. In plaats van de vleierijen en beluigingen van gehechtheid, waarmee de senatoren hem tot (lusver als overladen hadden, hoorde bij thans niets dan vloeken en verwenschingen. Zij, die het nauwst met hem verbonden waren, ontvluchtten hem thans met den meesten ijver, om bel vermoeden, dat zij nog altijd tot zijne aanhangers

behoorden, af le weren. _

De brief des keizers had slechts de inhechtenisneming van Sejanus gelast, doch de senaat wist wel, dat hij het best den keizer zou dienen wanneer hij verder ging dan deze geëischl had. Sejanus werd ter dood veroordeeld en terechtgesteld. Te gelijk werd legen zijne bloedverwanten, zijne vrienden, ja zelfs tegen zijne afwezige bekenden een rechtsgeding op het touw gezet, hetwelk op een aantal doodvonnissen uitliep. Dewijl echter deze procedures te veel lijd roofden, liet men eindelijk zelfs den schijn van een rechtsgeding varen; allen die onder verdenking lagen, dat zij met Sejanus in eene vriendschappelijke betrekking gestaan hadden, werden gevangen genomen en zonder plichtplegingen ter Jood gebracht.

Sluiten