Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vluchtelingen uil alle deelen des lands opeengepakt waren. De levensmiddelen ontbraken en kort na het begin der belegering moesten de verdedigers, naar men verhaalt, het afschuwelijkste middel, namelijk het slachten van menschen, aanwenden, om zich zelf in het leven te houden. Eene moeder slachtte en braadde zelfs haar eigen kind. toch verloren zij den moed niet, en hoewel Titus hun vergiffenis aanbood, indien /.ij de stad wilden overgeven, wezen zij die met minachting van de hand. Zelfs toen de hongersnood vreeselijke pestziekten teweeg bracht, zetten de zeloten, in blinde dweepzucht ontvlamd, den verdedigingskrijg voort. De lijken der gestorvenen werden over de muren geworpen; de levenden gingen voort met strijden.

De ééne muur, de ééne toren na den anderen moest door de Romeinen stormenderhand veroverd worden. Eindelijk was ook de burg, die den tempel verdedigde, in des vijands macht. Rij en in den tempel hadden zich duizenden Joden verzameld. Dier waanden zij zich onoverwinnelijk. Zij bielden zich overtuigd, dat hun God Jahveh zijn heiligdom wel tegen de beidenen beschermen zou.

Tilus zou het prachtig gebouw gaarne gespaard hebben, doch hij was er niet toe in slaat. Eén zijner soldaten wierp in brooddronkenheid een fakkel in het binnenste van het heiligdom en de tempel ging (20 Aug. 70 n. Chr.) in rook en vlammen op. Nadat eindelijk de brug, die den tempelberg met de bovenstad verbond, in weerwil van den wanhopigen tegenstand der Joden, insgelijks veroverd was, was het lot der stad beslist. Hel lot der overwonnenen was vreeselijk. De stad werd met den grond gelijk gemaakt. Slechts enkele gebouwen op den tempelberg en op Sion bleven staan. De Romeinsche soldaten, door den hardnekkigen tegenstand, dien zij ondervonden en dooide zware verliezen, dien zij geleden hadden, op het hevigst tegen de buitendien reeds gehate Joden verbitterd, woedden onder hen op dei vreeselijkste wijze.

Elf duizend gevangenen lieten zij kort na de verovering van Jeruzalem den hongerdood sterven; de overigen werden deels als slaven verkocht, deels in de gladiatorenspelen of in gevechten met wilde dieren ter dood gebracht, In bet geheel werden 97(100 gevangenen geboeid uit Palestina weggesleept. Meer dan een millioen menschen zijn gedurende dezen oorlog om bet leven gekomen. In weerwil van zulk een onmetelijk verlies was de levenskracht van het Joodsche volk, wier taaiheid onze hoogste bewondering verdient, nog niet uitgeput. Zestig jaren na de verwoesting van Jeruzalem was de stad voor een deel weder herbouwd en de moed der Joden in zulk eene mate herleefd, dat zij opnieuw de wapenen tegen de Romeinen opnamen, toen onder de regeering van keizer Hadrianus op de plek, waar eens de Jahvehtempel van Salomo gestaan had, een tempel voor Jupiter Capitolinus werd opgericht. Eerst na een bloedigen strijd, die van 132 tol 135 n. Chr. plaats had, moesten de Joden voor de Romeinsche overmacht zwichten. Een half millioen Joden werd gedood, de overige verlieten hun vaderland. De Joodsche staat hield van nu af op te beslaan, de Joden leefden sinds dien lijd verstrooid temidden van alle volkeren der wereld.

Sluiten