Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der praelorianen benoemd. Titus misbruikte de hem verleende macht en "af zich op schaamtelooze wijze aan de grootste ongebondenheid over. Hij zocht zijn gezelschap onder de meest bedorven losbollen en — wat het Romeinsche volk het diepst beleedigde — hij leefde openlijk in eene al te vertrouwelijke betrekking met eene schoone Jodin, Berenice genaamd, de dochter van den Joodschen koning Herodes Agrippa, met wie hij, naar alle waarschijnlijkheid, in stilte getrouwd was en die zich geheel als toekomstige keizerin gedroeg Tevens openbaarde Titus bij elke gelegenheid eene sluwe wreedheid, die een Nero en Caligula waardig zou zijn geweest.

W ee hem, die zich zijn vijand betoonde. Zijne huurlingen drongen in het theater met luider stem op diens terechtstelling aan en Titus liet hem. schijnbaar om den volkswil te gehoorzamen, ter dood brengen, ja hij verlustigde zich zelfs in het aanschouwen van zijne folteringen. Eens liet hij een zijner tegenstanders bij zich noodigen en in tegenwoordigheid der overi«e gasten vermoorden. Een anderen vijand. Caecina, die zijne ijverzucht had gaande gemaakt (Titus meende, dat Berenice hem beminde), liet hij op straat vermoorden en hij rechtvaardigde deze misdaad met de bewering, dat Caecina eene samenzwering legen hem gesmeed had. Dergelijke misdaden werden onder de hooggeroemde regeering van den rechtvaardigen Vespasianus stralleloos door den erfgenaam der kroon bedreven! Die gruweldaden moesten het volk wel eene diepe bezorgdheid inboezemen, en te recht zegt de geschiedschrijver Suetonius, dat weinige vorsten bij hunne troonsbeklimming een slechteren naam hadden en met afkeer door het volk ontvangen werden dan hij, zoodat dan ook een ieder luide de vrees te kennen gaf, dat in Titus een nieuwe Nero zou opstaan.

Iloe meer reden tot bezorgdheid het volk had, toen Titus den troon beklom, des te grooter was de ingenomenheid, ja de geestdrift, waarmede men zijne eerste regeeringsdaden als keizer begroette.

Hij scheen plotseling een ander mensch geworden. De deelgenooten zijner uitspattingen, die gehoopt hadden, voortaan te Rome den baas te zullen spelen, verwijderde hij van zich. Ook van Berenice, de schoone Joodsche vorstin, scheidde hij, dewijl bet hem niet onbekend was, dat de Romeinen zich ongunstig over zijne verbintenis met haar hadden uitgelaten. Berenice moest voorloopig Italië verlaten en toen zij terugkeerde, had zij allen invloed verloren en was zij niet langer in staat de ijverzucht van Titus op te wekken Rechtvaardigheid, nauwgezetheid en zachtmoedigheid, deze drie voornaamste deugden in een regent, waren in Titus vereenigd. Suetonius verhaalt ons, dat de keizer op zekeren avond zijne vrienden liet beroemd geworden woord: »diem perdidi, ik heb een dag verloren", heeft toegeroepen, wijl hij gedurende dien dag geene goede daad verricht had. Hetzij de anekdote waarheid bevat of niet, in elk geval doet zij ons de meening kennen, welke de Romeinen zich omtrent Titus' karakter gevormd hadden.

Ook op de bevordering van kunsten en wetenschappen legde Titus zich met allen ijver toe. Rome dankte aan hem de voltooiing van een groolsch bouwkundig werk, welks overblijfselen nog heden den naam thermen (baden van Titus dragen. Deze baden waren voor het volk bestemd; zij waren te^en een zeer geringen prijs toegankelijk, zoodal ook de armste er gebruik van maken kon. Hij vond daarin niet alleen verkwikking voor het lichaam, maar ook ontspanning voor den geest, door het kunstgenot, dat de heerlijke, met standbeelden versierde tuinen, zuilengangen en speelplaatsen hem opleverden. Gelijk de kostbare baden de uitspanningsplaatsen der rijken en aanzienlijken waren, zoo maakten de thermen van Titus de vereenigingspunten van rijk en arm, eene plaats der uitspanning voor het geheele volk uit.

De regeering van Titus is, ofschoon zij slechts 2 jaren en 3 maanden geduurd heeft, in de geschiedenis zeer beroemd geworden, deels om de deugden, door den keizer als regent ten toon gespreid, deels door de ongehoorde ram-

Sluiten