is toegevoegd aan je favorieten.

De geschiedenis der wereld, aan het volk verhaald

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd een hoopje aarde, een menschenbeen, een stukje kleedingstot 101

een rehquie. yan (]pa Chrislelijken godsdienst op liet einde van de

geschiedenis der oudheid en hij het begin der Middeleeuwen, geeft ons Gibbon

de volgende treffende beschrijving. „. „ , ,

>,Indien in het begin der vijfde eeuw Tertullianus of Lactantius eensklaps uit de dooden waren opgewekt, om het feest van den een of anderen bij het volk geliefden heilige oi ma.'Maar bq te wonen, zij zouden met verbazing en verontwaardiging tevens het onheilige schouwspel hebben gadegeslagen. dat de plaats van den reinen en geestelijken godsdienst eener Christelijke gemeente vervangen had. Zoodra de kerkdeuren ontsloten waren, zouden zij zeer onaangenaam getroflen zij" door den wierook, den bloemengeur en het schijnsel van lampen en waskaarsen, die op klaarlichten dag een o\e dadigen en naar hunne meening zelfs een zondigen glans verspreidden. Wanneer zij de verheven altaren hadden willen naderen, zouden zij zich een doorgang hebben moeten banen te midden van eene knielende menigte, hoofdzakelijk bestaande uit vreemdelingen en pelgrims, die op den avond voor het feest in de stad waren gestroomd, en reeds onder den bedwelmenden invloe der dweepzucht ol wellicht van den wijn stonden. Deze drukten op de wanden en het plaveisel van het heilige gebouw vrome kussen en hun vurig gebed was, welke taal zij ook mochten spreken, tot de beenderen, het bloed ot de asch der heiligen gericht , welk reliquie gewoonlijk voor de oogen der menigte door een sluier van linnen of zijde verborgen was. ... i ,

De Christenen bezochten de graven der martelaren, in de hoop dat zij door hunne veel vermogende voorbede iederen zegen, vooral van stotlelij *en aard, zouden erlangen. Zij smeekten om bewaring van hunne gezondheid ot om genezing van hunne ziekten, om vruchtbaarheid voor hunne onvruchtbare vrouwen of om heil en voorspoed voor hunne kinderen. Zoo dikwijls zij eene verre en gevaarlijke reis ondernamen, smeekten zij den schutsheiligen en martelaars, hunne gidsen en beschermers op den weg te zijn, en wanneer zij wederkeerden, zonder dat hun eenig onheil overkomen was, snelden zij andermaal naar de graven der martelaren, om met vurig dankgebed hunne verplichtingen jegens de nagedachtenis en de reliquieën hunner hemelsche begunstigers te vervullen. Langs de wanden in het rond waren de zinnebeelden der weldaden ten toon gehangen, die z'j hadden ontvangen, oogen, handenen voeten van goud en zilver, terwijl zoogenaamde stichtelijke schilderijen, die den invloed van zulk eene dwaze en afgodische godsvereenng niet ontgaan konden, den persoon, de attributen en de wonderen van den beschermheilige voorstelden. Zelfs de achtenswaardigste bisschoppen hadden zich zeil wijs gemaakt, dat de onwetende volksmenigte te gereeder het bijgeloof van net heidendom zou laten varen, wanneer zij eenige overeenkomst, eenige vergoeding in den schoot van het Christendom terugvonden. De godsdienst van Constantijn voltooide binnen minder dan eene eeuw de verovering van net Romeinsche rijk, doch de overwinnaars zelf werden ongemerkt door den invloed hunner overwonnen tegenstanders onder het juk gebracht. , , t

De feesten, door de Christelijke kerk gevierd, werden gedurende het thans door ons behandelde lijd vak, ten gevolge van den veranderden toestand der Christelijke kerk zoowel in aantal vermeerderd als met nieuwen luister gevierd. Werd het staken van allen arbeid en het houden yan godsdienstoefeningen op den Zaterdag — den ouden Joodschen Sabbath —- hoe langer zoo meer nagelaten en eindelijk geheel afgeschaft, de Zondag, als gedenkdag van Jezus' opstanding, kwam steeds in liooger eere en werd in die dagen in bijna alle gemeenten ook door de viering van het avondmaal gevierd. Het Paaschfeest verkreeg gaandeweg eene steeds belangrijker beteekenis in de kerk.

Te Home vastten de Christenen vóór liet Paaschfeest drie geheele weken;