Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cortez en Velasquez. Uitrusting der expeditie.

In liet jaar-lol! vergezelde Cortez Diëgo Velasquez bij de verovering van Cuba. Prescott *) verhaalt:

"Hij spreidde gedurende den geheelen aanval eene werkzaamheid en een moed ten toon, die hem grooten lof tan de zijde des bevelhebbers verwierven, terwijl zijn oprecht en trouwhartig karakter en zijne vroolijke, geestige invallen hem tot den lieveling der soldaten maakten. Hij liet," zegt een tijdgenoot, «weinig ^bemerken van de uitstékende eigenschappen, die hij later ten toon spieidde. \Vaarschijnlijk was hij zich zeli van deze eigenscliappen nog.niet bewust, terwijl in de schatting van. een gewoon toeschouwer ziin vroolijke aard en zijne schertsende antwoorden niet goed te zamen konden gaan met ernst en degelijkheid, evenals men onder het luchtig spel der golven en het zonnig vonkelen van de oppervlakte van een stroom weinig vermoedt, welk eene diepte daaronder verborgen is."

Door zijne onversaagde dapperheid verwierf Cortez zich in hooge mate de p.uP|S' ^an Velasquez, doch hij verspeelde die spoedig weer door zijne vele liefdesavonturen. Hij verbrak zijne trouwbelofte, aan eene sclioone Spaansche \rouw Calalina, gi ven, wier zuster met den stadhouder in eene zeer nauwe betrekking stond. Hierdoor maakte hij zich hare familie en ook Velasouez tot vijand.

Tengevolge hiervan smeedde hij met de ontevredenen, die op Cuba in grooten getale werden aangetroffen, eene samenzwering. Deze werd echter ontdekt en Velasquez het zijn gevaarlijksten vijand met ketenen beladen in de gevangenis werpen; slechts door de dringende voorspraak van eenige vrienden van Cortez liet Velasquez zich afbrengen van zijn voornemen om hem te doen ophangen.

Tweemaal gelukte het den listigen en stoutmoedigen avonturier, zijne boeien te verbreken. Toen hij de eerste maal uitzijn kerker naar een kerkelijk asjl gevlucht was, liet \elasquez dit bewaken en gaf hij bevel om hem gevangen te nemen, zoodra hij zijne schuilplaats verlaten zou. Toen Cortez onbedachtzaam uit liet heilige gebouw naar buiten trad, werd hij door den alguacil Juan Escudero eensklaps van achteren aangevallen en, dewijl andere gewapenden den alguacit ter hulp snelden, overmand en naar de gevangenis gesleept. Cortez nam hiervoor later eene schandelijke wraak: hij liet Escudero in Nieuw-Spanje wegens een vergrijp ophangen.

Nadat Cortez voor de tweede maal ontsnapt was, gedroeg hij zich voorzichtiger. Hij poogde zich thans met den stadhouder te verzoenen en dit gelukte hem, daar hij eindelijk zijne trouwbelofte aan de sclioone Calalina nakwam. Hij ontving uitgestrekte landerijen in de nabijheid van Sant Jago de Cuba en een talrijk repartimiento van Indianen. De eerstvolgende jaren bracht hij met zijne sclioone vrouw gelukkig als een ijverig planter door; ook liet hij door zijne Indianen de tot zijn landgoed behoorende rijke goudgroeven bewerken. Hierdoor verwierf hij binnen korten lijd een groot vermogen. De edele Las Casas zegt: «God, die alleen weet, ten koste van hoeveel levens van Indianen liet verzameld werd, zal daarvan rekenschap eischen."

Op den duur bevredigde liet vreedzame plantersleven, hoeveel gewin het ook aanbrengen mocht, den onrustigen, aan een woest avonturiersleven gewenden man niet: hij zag met brandend verlangen naar een ruimeren en groolsclreren werkkring uil. Toen hij hoorde, dat Velasquez van plan was, eene oorlogsvloot naar het nieuwe goudland „Nieuw-Spanje" te zenden, bewoog hij twee invloedrijke vrienden om hem bij den stadhouder voor den post van opperbevelhebber aan te bevelen. Hij werd benoemd en zag zich een nieuw veld voor zijne werkzaamheid geopend.

Met rusteloozen ijver loog hij aan den arbeid. Zijn geheele vermogen besteedde hij aan de uitrusting van de oorlogsvloot, en verpandde hiertoe zelfs zijne bezittingen. Hij maakte zooveel spoed met de uitrusting, hij spreidde

*) Geschiedenis der verovering van Mexico door VVilliam Prescott.

Sluiten