Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Macht van Venetië. Schandelijke ligue van Kamerijk.

De rijkdom der republiek was ten gevolge van hare uitgebreide handelsbetrekkingen ongeloolelijk aangegroeid. Wel deed zich toen reeds de uitwerking der ontdekking van den zeeweg naar Oost-Indië door de Portugeezen gevoelen, doch tot lieden had die gebeurtenis aan den Venetiaanschen handel geen belangrijke afbreuk gedaan.

Tegen deze machtige, rijke republiek, die zich door hare dappere, met de grootste volharding voortgezette oorlogen tegen de Turken zulke schitterende verdiensten jegens de Christenheid had verworven, werd thans in alle stilte een schandelijk verbond gevormd, dat even dom als baatzuchtig was.

Den 19™ December 1508 werd de ligue van Kamerijk, gesloten lusschen Maximiliaan, die kort te voren een wapenstilstand met de Venetianen had aangegaan en wien dus het eergevoel had moeten verbieden, tol bet bondgenootschap toe te treden; Lodewijk XII van Frankrijk, wiens begeerte naar Italiaansch grondgebied Frankrijk reeds op zulke zware otters te staan was gekomen en die vroeger in vereeniging met de Venetianen Milaan veroverd had; Ferdinand den Katholieken, die insgelijks zijne veroveringen in hel Napelsche voor een deel aan den bijstand van Venetië dankte, en paus Julius II. die wel reden had zich wegens liet bezetten van eenige deelen der Romagna door Venetië te beklagen, doch die had moeten inzien, dal het voor zijn plan, de herstelling van den Kerkelijken staat, veel gevaarlijker was, de Fransehen, Spanjaarden en Duitschers dan de Venetianen in Italië Ie doen heerschen.

Hel eigenlijk doel van het verbond van Kamerijk, dal voorshands nog geheim gehouden werd, was der republiek al die deelen van haar grondgebied te ontrooven, welke vroeger in hel bezit van een der bondgenooten waren geweest of waarop dezen aanspraak maakten, onverschillig of de republiek die door middel van geweld of langs den weg van verdragen verworven had. Zoo maakte Ferdinand de Katholieke aanspraak op de Napolitaansche sleden en Lodewijk XII op hel voormalig gebied van Milaan, hoewel beide vorsten deze gewesten aan Venetië bij verdrag afgestaan hadden.

Hoe schandelijker de ligue van Kamerijk, die immers niets dan een rooversovereenkomst in bet groot was, in de oogen der bondgenooten zeil moest zijn, des te meer poogden zij hunne verfoeilijke ondernemingen voor zich zelf te rechtvaardigen. Onder anderen heet het in het verdrag:

».... hel is niet alleen nuttig, deugdzaam en eervol, maar volstrekt noodzakelijk, dal de verontwaardigde bondgenooten, tol hel oefenen van eene rechtvaardige wraak, en tol beteugeling van de onverzadelijke hebzucht en veroveringsdorst der Venetianen, als tot het blussehen van een algemeenen. gevaarlijken brand, toesnellen. Het verbond beeft ten doel de verdediging van den heiligen apostolischen stoel en het welzijn der geheele Christenheid. De paus zal den keizer nog in 't bijzonder aansporen overeenkomstig zijn phchl de kerk te verdedigen, opdat bij met een goed geweten den gesloten vrede kunne verbreken en Venetië aanvallen.

Het plan voor den veldtocht werd in dien zin vastgesteld, dat Lodewijk Xll den 3™ April een aanval op de grenzen der republiek zou doen, terwijl terzelfder lijd de paus zijn banbliksem tegen haar slingeren en Maximiliaans hulp inroepen zou, opdat deze, zonder zijne eer Ie bezoedelen, zijn gegeven woord schenden en den wapenstilstand verbreken kon. Te gelijk zouden de kleinere Italiaansche vorsten, die beloofd hadden lol bel verbond toe te treden, zich op den vijand werpen en de bun vroeger ontrukte gewesten heroveren.

Dit geheime plan was des te verraderlijker, omdal nog na hel sluiten van het verdrag de verschillehde bondgenooten zich zeer vriendschappelijk jegens de republiek gedroegen. Alleen paus Julius II, die over zich zelf niet tevreden was en inzag, welk een grooten misslag bij begaan had door tol de ligue van Kamerijk toe te treden, was oprechter: hij gaf der republiek kennis van het gesloten verbond en verklaarde zich bereid zich daaraan te

Sluiten