Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Schandelijk gedrag der Duitsche lansknechten te Rome.

opmerkten, voor een groot deel tot de aanhangers van Luther behoorden — den paus toedroegen. Doch dat deze bewering onjuist is, blijkt ten duidelijkste daaruit, dat de katholieke Spanjaarden en Italianen de Duilschers in ruwheid en wreedheid nog overtroffen, en dat juist voornamelijk de Spanjaarden zich aan het schenden van kerken en graven schuldig maakten.

De Duitschers legden hun haat tegen den paus op eene andere, wel niet geheel onschuldige, maar toch minder wreede wijze aan den dag. Een ooggetuige, Freundsberg, verhaalt:

«De lansknechten hebben de hoeden der kardinalen opgezet, de lange roode kleederen aangedaan, zijn op ezels de stad rondgereden en hebben op die wijze hunne kluchten en spotternijen vertoond. Willem van Sandizell is meer dan eens met zijn troep als Roomsche paus gekleed en met drie kronen op liet hoofd voor den Engelenburg verschenen; daarop hebben de andere knechten in de kardinaalsrokken hun paus eerbiedig begroet; zij hebben de lange rokken van voren met de handen opgetild, het achterste gedeelte over den grond laten slepen, het hoofd en de schouderen diep gebogen en knielende den gewaanden paus voeten en handen gekust. Vervolgens heeft deze met een glas wijn hel geven van den pauselijken zegen nagebootst en aan paus Clemens een dronk gebracht; de als kardinalen uitgedoste soldaten zijn op de knieën gevallen; zij hebben elk een glas wijn uitgedronken, den paus bescheid gedaan en geschreeuwd, dat zij thans een recht vromen paus en vrome kardinalen wilden maken, die den keizer gehoorzaam waren eu niet, evenals de vorigen, door hunne weerspannigheid aanleiding gaven lot krijg en bloedvergieten. Ten slotte hebben zij voor den Engelenburg luide geroepen: j>\vij willen Luther paus maken; wie dit goedkeurt, steke de hand op!" Hierop hebben zij allen hunne handen opgestoken en geschreeuwd: «Luther paus! — en vele dergelijke smaad- en spotredenen gehouden, enz."

Het schandelijk gedrag der zegedronken en roofgierige soldaten duurde acht, volgens anderen, veertien dagen achtereen. Was Bourbon in liet even gebleven, *) dan zou hij wel vroeger aan dal alles een einde gemaakt hebben, maar hij was dood en geen andere bevelhebber kon zich door de plunderaars doen eerbiedigen. Lannoy begaf zich naar Rome, om in Bourbons plaats het opperbevel over te nemen, doch de soldaten weigerden hem op de onbeschaamdste wijze alle gehoorzaamheid en Philiberl van Oranje, die zich nu aan hun hoofd stelde, kon zich slechts met groote moeite eenigen invloed verschaffen. Ternauwernood gelukte hel hein, de ernstige oneenigheden, die er tusschen de Duilschers en Spanjaarden ontstonden, te beslechten.

Terwijl de keizerlijke troepen binnen Rome woedden, bevond de paus zich in den sterken Engelenburg in veiligheid. Hij hoopte, dat de troepen der heilige ligue zouden aanrukken om hem te ontzetten, ook koning Frans I hem hulp zenden zou, doch zijne bondgenooten lieten hem schandelijk in den steek en reeds in Juni, toen de leeftocht op den Engelenburg verleerd was, moest hij onderhandelingen met de keizerlijke troepen aanknoopen. De uitslag dier onderhandeling was, dal hij beloofde, zich van het bondgenootschap legenden keizer los te zullen maken en geen nieuw verbond tegen hein aan te gaan. 400,000 dukaten voor het leger uit te betalen en mei zijne kardinalen gevangen te blijven, lotdat de bepalingen van dit verdrag volkomen uitgevoerd waren.

Toen keizer Karei V de lijding van hel binnen Rome gebeurde ontving, was hij aan den éénen kant verblijd, aan den anderen kant bezorgd; hij verheugde zich wijl zijn vijand, de paus, overwonnen en gevangen was, doch

) Bourbon stierf wellicht te rechter tijd, zijn lot zou waarschijnlijk — was hij blijven leven alles behalve benijdenswaardig zijn geweest, dewijl hij om zijn verraad door de Spanjaarden, Duitschers en Italianen evenzeer veracht werd als door de Franschen. Alleen zijne soldaten hadden hem lief en slechts hierdoor was hij een man van eenige beteekenis.

Sluiten