Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De commissie van onderzoek. , Maria weigert zich te verdedigen.

605

den raad harer vrienden om Maria Sluart gevangen te nemen en aan de Schotten uit te leveren niet volgen, zij trachtte een middelweg in te slaan.

Zij antwoordde Maria hoffelijk. doch stelde de door deze gewenschte persoonlijke samenkomst uit tot tijd en wijle Maria zich van de zware beschuldiging, dat zij de moordenares van haar echtgenoot was, gezuiverd zou hebben: indien zij hiertoe in staat was — verzekerde Elisabeth baar in dat schrijven dan zou zij door Engelsche hulp weder op den Schotsclien troon geplaatst worden. Bij dit antwoord bleef Elisabeth. zelfs toen Maria Stuart in een tweeden brief haar nogmaals om hulp tegen de rebellen smeekteen haar daarvoor onbegrensde dankbaarheid beloofde. Tegenover den Schotschen regent, graaf Murray. verklaarde Elisabeth zich bereid het ambt van scheidsrechter in den twist tusschen de Schotten en hunne koningin te bekleeden; zij benoemde eene afzonderlijke commissie tot onderzoek van deze geheele zaak, aan wier hoofd zij den lierlog van Norfolk plaatste, een man, die in Engeland in het hoogste aanzien stond. Maria Stuart werd naar het slot Bolton in Yorkshire gebracht, om haar den terugkeer naar Schotland te bemoeilijken.

Graaf Murray aarzelde in den beginne, Elisabeth als scheidsrechter te erkennen, doch nadat zij op zijne aanvrage verklaard had, dat Maria Stuart, wanneer hare schuld bewezen werd, de kroon onwaardig was en aan de Schotsche regeering uitgeleverd worden of in Engeland gevangen blijven zou, verscheen hij in persoon voor de door Elisabeth aangestelde commissie en legde haar een groot aantal brieven van Maria Sluart, gedichten die zij aan Bothwell gericht had en andere stukken voor, om te bewijzen dat de beschuldiging van medeplichtigheid aan den op Darnley gepleegden moord inderdaad

gegrond was. . .

Maria Stuart, die zich in den beginne geneigd had betoond om zich aan Elisabeths oordeel te onderwerpen en die gevolmachtigden tol de commissie "ezonden had, veranderde thans plotseling van houding. Hare gevolmachtigden deden "eene enkele poging om haar te verdedigen, maar verklaarden, dat eene

konin"in eene aanklacht harer onderdanen aueen mei een veracmeujK suizwygen beantwoorden kon. Alleen lot onderhandelingen met Murray verklaarden de gevolmachtigden zich bereid, niet tol het bewijzen van de onschuld hunnei vorstin; dit was beueden hare waardigheid. En bij deze verklaring bleven zij, hoewel'de commissie Maria Stuart opmerkzaam maakte, dal daarin eene bekentenis van schuld opgesloten lag," hoewel Elisabeth andermaal Maria's verzoek om een onderhoud van de hand wees en ook weigerde eenigen stap. hoe ook genaamd, tegen Murray te doen, die thans door Maria Sluart zonder eenig bewijs beschuldigd werd, in vereeniging met zijne vrienden den moord op Darnley gepleegd te hebben.

Maria Stuart had voor hare weigering om zich tegen hare aanklagers te verdedigen ongetwijfeld goede gronden. Be overtuigende bewijzen *) van Murray te ontzenuwen, was haar waarschijnlijk onmogelijk; het scheidsrechterlijk vonnis moest dus wel in haar nadeel uitvallen. Dit kon zij alleen voorkomen door de aanklacht volstrekt niet te beantwoorden en dus elk

*) Maria's schuld wordt nog zelfs heden door vele geschiedschrijvers van naam ontkend: de napieren, waardoor deze bewezen werd , worden <!au voorgesteld als vervalscht en ondergeschoven en om de schoone echtbreekster en moordenares te rechtvaardigen, ja haar tot eene martelares te maken, wordt Elisabeth als eene huichelaarster en bedriegster gebrand merkt Zoowel deze als al haren staatsraden, den regent Murray eu allen aanvoerders van de protestantsche partij in Schotland dicht men dan een geheel stelsel van samenhangende leugens en bedriegerijen toe, die alle ten doel hadden, de onschuldige koningin van Schotland in het verderf te storten. De verdedigers van Maria Stuart hebben in hun pleidooi eene bewonderenswaardige scherpzinnigheid ten toon gespreid : zij hebben met de bewijzen voor hare onschuld vele boekdeelen gevuld. In een werk als dit kan het onze taak niet zijn, de aanklacht en de verdediging uitvoerig onzen lezers mee te deelen, maar alleen de gebeurtenissen, zooals ze zich naar onze overtuiging toegedragen hebben, eenvoudig te verhalen.

Sluiten