is toegevoegd aan je favorieten.

De geschiedenis der wereld, aan het volk verhaald

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rijksdag te Arboga. Slag bij Stangebro.

SWsmund protesteerde natuurlijk tegen de besluiten van den rijksdag te Süderköping als op wederrechtelijke wijze genomen; hij vond steun bij den rijksraad, bij enkele edelen eu bij de stadhouders. In Finland kwam liet lot een openlijken strijd lusschen den stadhouder en de boeren en eene koortsachtig spanning maakte zich van geheel het volk meester. De burgers en boeren met een groot deel van den adel eu de geestelijkheid trokken voor hertog Karei partij, terwijl de rijksraad de zijde des konings koos en den hertog allerlei moeilijkheden in den weg legde.

Karei had van zijn vader geleerd, hoe hij in zulke omstandigheden te werk moest gaan. Den 2C" November lii95 verklaarde hij den rijksraad, dal liii onder zulke omstandigheden het bewind niet kon voeren en dit zou neerleggen in handen van de stenden, die hij tegen Februari van liet volgende jaar te Arboga bijeengeroepen had. De lagere volksklasse in Zweden was hiermede alles behalve ingenomen, maar de koning nam Kareis afstand van zijne waardigheid aan. Hij vernietigde tevens het besluit tol eene bijeenroeping van den rijksdag en droeg de geheele macht aan den rijksraad op.

liet verbod des konings en het protest van den rijksraad trotseerende, kwamen de stenden op den bepaalden lijd te Arboga bijeen. Wel bleef de hoo»e adel van den rijksdag weg en verscheen uil den rijksraad slechts een enkel lid, maar zij, die bijeengekomen waren, sprongen des te krachtiger vooi Karei in de bres. Zij bekrachtigden de besluiten van den rijksdag van Süderköping en drongen bij Karei er op aan, dat hij het bewind zou bhjven voeren. Even beslist kozen twee later gehouden rijksdagen zijne zijde. 1 hans vluchtten de meeste leden van den rijksraad uit Zweden, zoodat Karei teitelijk

alle macht in handen had. , . .

Sigismund beproefde eerst met de stenden te onderhandelen, doch daai deze poging schipbreuk leed, zeilde hij met 5000 man Poolsche troepen naar Zweden? om hier de rust Ie herstellen. Den 30" Juli 1398 landde luj bij Cal mar.

No" altijd lelde de koning onder den Zweedschen adel vele aanhangers, terwijl Kareis macht voornamelijk op de ondersteuning der boeren en burgers ge"rond was. Had Sigismund terstond krachtige maatregelen legen den herto" genomen, dan zou hij waarschijnlijk overwinnaar gebleven zijn, doch hij knoopte onderhandelingen met zijn oom aan en schonk dezen daardoor den noodigen tijd om zich ten strijde toe te rusten.

Dewijl alle pogingen tot eene vreedzame beslechting van het gescnii tusschen den koning en den hertog vruchteloos bleven, moesten eindelijk de wapenen beslissen. De beide vijandelijke legers sloegen zich in September 1d98 aan weerszijden van de rivier de Stange, bij Linköping, neer Aan deStangebru" (Stangebro) kwam het tot een gevecht, waarin hel koninklijke leger totaal werd verslagen. Thans moest Sigismund zelf om hervatting van de onderhandelingen vragen, waartoe Karei zich eerst geneigd betoonde, nadat de koning hem de uillevering beloofd had van de vijf leden van den rijksraad, die de koninklijke zaak het trouwst gediend hadden.

Den 28cn September kwam hel le Linköping tot een verdrag, dat na het verlies van den slag voor den koning waarlijk vrij voordeelig was. Karei en zijne aanhangers erkenden Sigismund als koning en verbonden zich om hem trouw le zweren. Daarentegen moest hij onder eede beloven, dat luj overeenkomstig de wetten regeeren en aan allen tegenstanders volle vergitienis schenken zou. Alle huurtroepen zouden van weerszijden ontslagen en alle sloten den koning overgegeven worden. Binnen vier maanden zou een rijksdag bijeenkomen. welks besluiten voor beide partijen verbindend zouden zijn. Tot zoolang moesten de door deu hertog aangestelde beambten hunne waardigheden behouden. De vijf aangeklaagde raadsheeren, Gustaat en Sten Haner. Erich Sparre. Tluirere ISjelke en Göran Posse, die tot de aanzienlijkste geslachten van Zweden behoorden, zouden door den hertog voor eene onpartijdige rechtbank gesteld worden.