Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VreeRelijk bloedbad.

stad, om hun moordlust bot te vieren. Tien lot twintig ongelukkigen vielen vaak op één dag. De lijken lagen in de straten en op de pleinen. Niemand waagde het, ze te begraven. De burgers schroomden, hunne huizen te verlaten. Op de landgoederen en landhoeven der aanzienlijke geslachten moesten eenige opritschniks, soms tol zestig man toe, onder hel een of ander voorwendsel zich als bezetting zoolang inlegeren, totdat zij van den czaar bevel ontvingen om de eigenaars dier goederen uit den weg le ruimen.

Zelfs Iwans gunstelingen, de deelgenooten zijner drinkgelagen, zijne getrouwe monniken van Slobode, de uitvoerders van zijne doodvonnissen, waren eindelijk niet langer tegen zijn bloeddorst beveiligd. Hoe meer bet getal zijner slachtotfers aangroeide, des te meer vreesde de czaar ook de wraak van de betiekkingen en vrienden der vermoorden. Overal zag hij verraad en samenzweringen; de geringste verdenking was hem genoeg om ook zijne meest geliefde gunstelingen ter dood te doen brengen. Onder anderen liet hij in bet jaar 1570 een vreeselijk bloedbad onder zijne aanzienlijkste hovelingen aanrichten, omdat hem medegedeeld was, dat zij tegen hem hadden samengezworen.

Den 25 Juli (1570) werden midden op de markt te Kitaigorod 18 galgen opgericht, een aantal folterwerktuigen opgesteld, een hooge brandstapel ontstoken en daarboven een reusachtige ketel met water opgehangen. De geheele bevolking vermeed uit afgrijzen en uit vrees voor de opritschniks de nabijheid van bel bloedig schouwspel. Te midden der doodsche slilte weerklonk opeens het geluid der bekkens. De czaar verscheen te paard, vergezeld doorzijn geliefden oudsten zoon, zijne bojaren en knasen en den Iroep zijner kromeeschniks. Achter hem kwamen, aan wandelende lijken gelijk, de veroordeelden, die uil een aantal wonden bloedden en zich van vermoeidheid bijna niet langer konden voortsleepen, ten getale van 320. Iwan hield bij eene galg balt, zag rondom zich en beval, dewijl hij niemand aanschouwde, den opritschniks hel volk samen te brengen en naar de marktplaats te drijven. Door ongeduld geprikkeld, reed hij zelf hen achterna, hij riep de Moskoviten uit hunne huizen, om getuigen van zijne strafoefening le zijn, en zegde hun veiligheid en lijfsbehoud toe. Zij kropen sidderend uit kelders en holen te voorschijn. Het geheele plein werd bezet, op den muur, tol op de daken stonden toeschouwers. Nu sprak Iwan met verheffing van stem: «Volk, gij zult van folteringen en dooden getuige zijn, maar ik straf alleen verraders. Antwoord, is mijne strafoefening onrechtvaardig?" Allen riepen eenparig: «Lange leve de groole czaar, dood aan de verraders! De czaar liet 180 inenschen uit den hoop der veroordeelden voorwaarts treden en schonk hun, als minder schuldig, hel leven. Hierop las de raadsdiiik de namen der slachtotl'ers voor. Hij riep Wiskowatyi op en las als volgt: Iwan Michailow, gewezen geheimraad van den vorst! Gij zijt een verrader van zijne majesteit den czaar geworden. Gij hebt Nowgorod aan koning Sigismund willen overgeven, gij hebt aan den Turkschen sultan geschreven, dat hij Astrakan en Kasan in bezit nemen moest, "ij hebt den klian van de Krim aangespoord om Rusland te verwoesten! Met déze woorden sloeg de diak Wiskowatyi in het aangezicht. Deze antwoordde: «De aardsche rechter wil de waarheid niet hooren; ik roep God lot getuige mijner onschuld aan!" Maljuta Skuratow steeg van het paard en sneed den veroordeelde een oor af. De kromeeschniks sloten hem tle lippen, hingen hem aan de beenen op, ontkleedden hem en hieuwen hem in stukken. Het tweede slachtoffer was de schatmeester Funikow. Wiskowatyi's vriend; men overgooi den ongelukkige beurtelings met kokend en met ijskoud water. De overigen werden gespietst, opgehangen ot in stukken gehouwen. Iwan zelf doorstak van zijn paard een oud man met zijne lans. In twee uren tijds werden ongeveer 200 menschen geslacht! Hierop begaf de czaar zich naar Funikows gemalin, eene beschaafde, waardige vrouw, die hij zoo gruwelijk liet mishandelen, dat zelfs zijn zoon, de czarowilsch Iwan, hem smeeken moest, zich althans over hare teedere vijftienjarige dochter te ontfermen en deze zulk een schouwspel

Sluiten