Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De valsche Demetrius. Zijn inval in Rusland.

bestreken. Nu iiel Boris zich vermurwen en riep uit: «lieer! geheiligd zij Uw wil! Leid mij in het rechte spoor en treed met Uwen knecht niet in ' I "ericlil!

Zoo verhaalt Hermann ons den atloop der voortreffelijk uitgedachte en «oed afgespeelde tooneelvertooning.

Had Boris zich door eene misdaad den weg tot den troon gebaand, thans trachtte hij door een even krachtig als wijs bestuur zijn verleden uit te wisschen. De beide eerste jaren zijner regeering waren naar Karamsins oor. eet de gelukkigste, welke het Russische volk sinds langen lijd beleetd had. Aan het°buitenland wist hij weer eerbied voor den Russischen naam at te dwingen en zonder den oorlog te schromen zocht hij den vrede. 11ij wist een langdurigen wapenstilstand met Polen te sluiten, en ook de Tataren van de Kmn tot rust te brengen. Hij bevorderde den bloei van kunst en wetenschap en beschermde het recht; tegenover de willekeur en den overmoed der edelen le"de hij eene groote mate van gestrengheid aan den dag, ook trachtte hij de ruwe zeden des volks door wetten tegen dronkenschap en zwelgerij te verzachten.

Bemind was Boris evenwel niet. De adel haatte hem als een avonturier, die van niet tot iet gekomen was, het volk wegens de gestrengheid, waarmede hij zijne hervormingen invoerde. De wreedheid van Iwan den Vreeselijken had het zonder morren verdragen, dewijl lint den czaar, op grond van diens afstamming uit hel oude vorstengeslacht van Ru rik, als Gods stedehouder op aarde beschouwde, doch de weldadige gestrengheid van Bons vervulde het met verbittering. Een hongersnood, ilie een aantal mensclien wegiukle, uioeg, hoewel Boris rusteloos al zijne krachten inspande om de ramp te lenigen, er veel toe bij om het algemeene misnoegen te verhoogen en een avonturier den

weg lot den troon te banen. .

In dienst van den Lithauschen vorst Wiszmewecki leefde een jonge monnik, die onder den naam Grischka Otrepiew bekend was; hij verhaalde den vorst, dat lui de wettige czaar van Rusland, de doodgewaande Demetrius was en hij wist het verhaal van zijne avontuurlijke redding en van zijne vlucht zoo waarschijnlijk voor te dragen, dal Wiszniewecki zijn voormahgen dienaar thans vorstelijke eer bewees; ook de schoonvader des vorsten, Muischek, de woivvode van Sendomir, huldigde den jongen Demetrius en verlooide hein met zijne

beeldschoone dochter Marina. ,

Door de meeste geschiedschrijvers wordt Demetrius afgeschilderd als een bedrieger; doch er spreken even gewichtige getuigenissen voor als tegen hein en hel mag heden ten dage wel onmogelijk geacht worden ovei die zaak een

beslissend oordeel Ie vellen. . . ...

Muischek steldé zijn loekomstigen schoonzoon aan koning Sigismuud lil van Polen voor, die hem vriendelijk en met vorstelijke eerbewijzen ontving. Al Beloofde Sigismund wellicht niet aan de afkomst van den jongen man, toch kon het hem niet dan aangenaam zijn, indien een mededinger naar den

troon in Rusland opstond en daar een burgeroorlog deed ontbranden. Demetiius

was den koning des te meer welkom, daar hij zich bereid betoonde om tol de katholieke kerk over te gaan en beloofde, ook zijne toekomstige onderdanen lot dil geloof te zullen bekeeren. Om diezelfden reden vond de jonge \oi>

ook een krachtigen steun in de Jezuïeten.

Sigismund III had eerst voor korten lijd een wapenstilstand vooi vel jaren met Roris gesloten. Hij schroomde dezen te verbreken en bepaalde zich lot hel verleenen van de vergunning aan den Poolschen adel om op ci„en "ezair en eigen verantwoording Demelrius naar Rusland te vergezellen. ° Veldra stond Demetrius aan het hoofd va.» een leger van uOOÜ man. hiermede rukte hij het Russische grondgebied binnen, waar terstond eenige ontevreden regimenten Donsche kozakken zich met hem vereenigden.

De tijding, dat Demetrius, de laatste afstammeling van het oude vereerd, vorstengeslacht, de wettige czaar, leefde en in aantocht was om den lioon

SrULCKFUSS. V.

Sluiten