Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gevangenneming en dood van Carlos. Verhaal van de Thou.

daarbij, dal hij van plan was, iemand te dooden. De priester wilde hein op grond daarvan geene absolutie geven; tevergeefs smeekte don Carlos den geestelijke, hem bij de communie ten minste eene ongewijde hostie toe te reiken, opdat het volk gelooven zou, dal hij het sacrament ontvangen had, doch ook dit verzoek sloeg de biechtvader af, en hij begaf zich onverwijld tot den koning en deelden dezen mede, wat hij onder het zegel der biecht vernomen had.

Philips riep terstond uit, dat hij zelf de mensch was, dien de prins wilde dooden, en hij besloot nu maatregelen te nemen, om die daad Ie voorkomen. Hij raadpleegde de heilige inquisitie en hel besluit tot inhechtenisneming van den prins werd genomen.

Teneinde don Carlos des nachts gevangen te kunnen nemen, moest het kunstige, door de Foise vervaardigde slot verwijderd worden; de ingenieur ontving daartoe bevel en voerde het uil. Thans kon de deur zonder eenig gerucht van builen geopend worden.

Tegen middernacht begaf de graaf van Lerma zich, op de teenen sluipend, in het slaapvertrek van den prins; het gelukte hem de wapens van onder het hoofdkussen en uit de kast weg te nemen, zonder dat Carlos wakker werd. Nu trad koning Philips II, door Ruy Goniez, den hertog van Feria en twee andere heeren vergezeld, in het vertrek. '

Don Carlos sliep zóó vast, dat de graaf van Lerma hem hevig schudden moest, om hem te doen ontwaken. Toen hij opsprong en zijn vader, door zulk een talrijk gevolg omringd, voor zijn bed zag staan, vreesde hij dat men hem vermoorden wilde en smeekte hij, dat men hem niet lang zou laten lijden.

Philips verzekerde hem, dal hij niet gekomen was om hem te dooden, maar om hem als vader le slratten en lol zijn plicht terug Ie brengen. Hij hield tot hem eene strenge boetrede en beval hem daarop zich aan te kleeden.

De prins werd naar de gevangenis gevoerd, waar hij zich als een waanzinnige aanstelde.

Hij poogde meer dan eens zich van het leven te berooven; eens wierp hij zich in hel vuur, reeds stonden zijne kleederen in brand, toen zijne bewakers hem uit de vlammen trokken; dagen achtereen onthield hij zich alle voedsel, dan weer al hij eensklaps ongehoorde hoeveelheden van de meest verschillende spijzen. Hij liel ijs in zijn bed leggen en zich, wanneer hij verhit was, koud water over het hoofd gieten. Langen lijd dronk hij niets, en dan weer groote hoeveelheden van een ijskouden drank.

Philips, die begreep, dal zijn zoon zich van het leven wilde berooven, raadpleegde opnieuw de inquisitie. Hij ontving len antwoord, dat het beter was, den prins op wettige wijze ter dood le veroordeelen, dan hem door zijne eigen hand te laten sterven. Tengevolge hiervan werd don Carlos, ten einde N althans den schijn te redden, heimelijk gedood, men gaf hem in een kop bouillon een langzaam werkend vergif. Zijn dood werd eenige maanden geheim > gehouden.

Zoo luidt ongeveer hel verhaal van de Thou, die hel uit de berichten van den ingenieur Louis de Foise geput had. Deze berichten echter zijn wellicht geloofwaardig voor zoover zij op de eigen waarnemingen van den ingenieur beruslen, doch voor hel overige steunen zij natuurlijk alleen op hetgeen de Foise gehoord had en hebben zij dus niet meer waarde dan alle andere onzekere en zich zelf tegensprekende mededeelingen, die over den raadselachtigen dood van den prins tol ons gekomen zijn.

Het is bewezen, dat van de zijde der inquisitie geen vonnis over don'* Carlos is geveld, maar dat Philips II lol het onderzoek van de zaak zijns zoons eene afzonderlijke commissie benoemd heeft, waarin de beide bitterste vijanden des prinsen, Ruy Gomez en Spinosa, eene eereplaats bekleedden.

De bijzonderheden van het rechtsgeding zijn geheim gehouden; men weel zelfs niet, of er wel een vonnis is geveld. Indien het waar is — en op dit

Sluiten