Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Perez vlucht naar Aragon. De vrijheid van Aragon vernietigd.

aandeel aan den moord, maar ook de medeplichtigheid des konings. Wel trachtte hij Philips II zooveel mogelijk vrij te pleiten, maar wat de hoofdzaak betrof, gelukte dit hem toch niet.

De koning was buiten zich zelf van woede. Perez gevoelde, dat hij na het gebeurde een kind des doods was. Toen hij de kans om uit de gevangenis te ontvluchten schoon zag, maakte hij daarvan gebruik, en het gelukte hem Aragon te bereiken. Te Saragossa riep hij de bescherming van de rechtbank in. Hij legde den rechters de oorkonden voor, waaruit bleek, dat hij niet uil vrije beweging, maar op bevel des konings Escovedo gedood had.

De rechtbanken begonnen het proces opnieuw; zij weigerden Perez, die intusschen te Madrid ter dood veroordeeld was, uit te leveren en beriepen zich daarbij op de oude rechten en vrijheden van Aragon. Philips daarentegen hield staande, dat hij recht had om zijn trouwloozen dienaar in zijn geheele rijk ter verantwoording te roepen. Hij zond zijne handhangers op Perez af en deze werd uit de kerk. waarin hij gevlucht was, te voorschijn gesleept en aan de inquisitie overgegeven. Nu liep het volk te hoop en stelde hem in vrijheid.

In November 1591 zond Philips een leger naar Saragossa, om zijn wil door te zeiten. De justicia protesteerde daartegen, dewijl volgens de staatsregeling van Aragon geene vreemde troepen in dat gewest gebracht mochten worden, en zij beval zelfs het volk. de wapenen op te vatten.

Perez, die wel begreep, dat de Aragoneezen niet tegen de macht van den Spaanschen koning opgewassen zouden zijn, zocht zijn heil in de vlucht. Hij ontkwam; terwijl hij door de inquisitie ter dood veroordeeld was, leefde hij in veiligheid in Frankrijk en Engeland; eindelijk stierf hij in het jaar 1611 te Parijs iu behoeftige omstandigheden.

Inmiddels waren de Spaansche troepen Aragon binnengerukt; de justicia en allen, die zich legen den wil des konings verzet hadden, aanzienlijken en geringen, zelfs vele geestelijken en inquisiteurs, werden gevangengenomen en ter dood gebracht.

Philips trok van deze gunstige gelegenheid partij om de vrijheid, welke de Aragoneezen tot dusver nog genoten hadden, voorgoed te vernietigen. Door den schrik, welken zijne heerschappij inboezemde, dwong hij de stenden op een rijksdag in het jaar 1593 eene wet te bekrachtigen, volgens welke een ieder, die het wagen zou, op vrijheid aan te dringen, van welken stand hij ook wezen mocht, met den dood gestraft zou worden. Yan dit tijdstip af was de Aragoneesche staatsregeling niets meer dan een ijdele vorm.

Sluiten