is toegevoegd aan uw favorieten.

In hooge regionen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onder blinkende zon, dat haar bedwelmde en duizelig maakte.

IX.

— Hij is terug! fluisterde vertrouwelijk het bedienmeisje in de gang, de eerste schotel na de soep aandragend.

— Wie?

— Mijneer van Reelen!

't Lag haar op de lippen te antwoorden: dat kan me niet schelen. Maar ze bedacht daarmee onnoodig erg te geven, zei alleen: zoo! Ze draaide de kruk om, ging gelijk binnen, zag hem zitten op zijn oude plaats, aan 't hoofd der tafel.

Zijn rood-gezond hoofd, zijn blonde baard, gulvroolijk gezicht en wijd-zwevige handbeweging vielen haar op. Hij kleurde boven alles uit, — en tegen haar eigen willen-in voelde ze een vreugde, die ze niet kon inhouden, al bevreemdde deze gewaarwording haar zelf. Hij zat breed, druk-bezig te vertellen van zijn uitstapje, maar rees dadelijk op bij haar binnenkomen, de servet zonder omkijken over de stoelleuning slierend, om haar te begroeten, vlug-hartelijk de hand te drukken, — en ze merkte, nu hij voor haar stond, dat hij in smo-