Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ansichtkarten ? ... Heelemaal vergeten!

— Natuurlijk, plaagde ze voort. Een rechte egoïst.

— En mijn Berner beer dan. Telt die niet mee.... wordt die niet gerekend ?

— O, dat 's waar ook, . . . daar dacht ik niet meer aan, schertslachte ze terug.

En hij lachte mee, nu beiden dol uitgelaten, zonder inhouden, als menschen die vormen niet zoo veel kunnen schelen.

— Beken het maar, zei ze vroolijk, u hadt het daar veel te goed om hier aan St. Beatenberg te denken.

— Dat is te zeggen! wierp hij nog tegen.

— Beken het nu maar!

— Goed dan! Zelf hebt u eens gezegd, dat er oogenblikken zijn, waarin men alles om zich heen wil vergeten, u weet wel, in dat gesprek over muziek.

— Nee, daar beginnen we niet meer over, zei ze lacherig-toegevend

Van Reelen zweeg even, draaide op zijn hakken rond, naar 'n nieuw onderwerp zoekend wat niet wilde komen, nu zij hem zoo glanzend aankeek. Hij verwarde er in, begon maar weer over Bern, zei:

— O, 't was heerlijk... hotel,... omgeving,... prettig uit-zijn,.. . aan niets je te laten ontbreken.

— Kijk, kijk, mijnheer de demokraat!

Sluiten