Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— En eerst rangschikte u mij bij de Zwitsers!

O ja toen, maar nu ik 't eenmaal weet.

Breed, vierkant, blond, blauwe oogen. Ik mag uw type liever dan die van de andere.

Van Reelen lachte weer, wist niet of hij dit als n komplimentje moest opvangen of terugkaatsen, zei daarom alleen:

Je weet niet wat beter is, kruising of pur sang, als je eenmaal aanneemt dat het goed is van andere rassen over te nemen. Maar 't is waar, al wat bij ons komt, wordt heel gauw Hollander! Na één geslacht zijn ze puur!

— En als u 'n vrouw van andere nationaliteit trouwt, zou zij zich dan hebben te schikken ?

Vermoedelijk wel! liet hij zich ontvallen. | Maar hij zag haar vragend gezicht betrekken, zei ' om 't besliste, het pozitieve van z'n meening wat te verzachten:

— Dat wil zeggen, ... mogelijk moet ik mij naar haar regelen, 't Hangt af wie de sterkste persoonlijkheid is en van de omstandigheden.

Nu ja, sterk-zijn is maar betrekkelijk!

— Zeker, een vrouw kan sterk zijn buiten wat men kracht noemt, door overleg en intelligentie. En dan, wij Hollanders schikken genoeg, soms wel wat veel; als men de goede kwaliteiten van elkaar overneemt, effent zich 't verschil van zelf.

Sluiten