Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overreikte met veel pour-parlers Mrs. Robinsons een boek, zijn kaken bijna stijf van gemaaktheid en mondvertrekkinkjes.

— En dan zegt u nog, dat hij niet g e n t i 1 is, fluisterde Anna Paulowna.

— Ridikuul, om je dood te lachen!

— Welnee, dat vind ik niet. .. hij is erg voorkomend.

— Tegenover vreemdelingen zeker! Hebt u gezien hoe hij gisteravond dat kleine meisje aanhaalde om bij haar vader, de oude professor, in 't gevlei te komen ?

— Nee .... ja toch ....

— Nu, dan moet u maar eens opletten. Ik ken dat soort. Dezelfde mijnheer, bang met 'n landgenoot in aanraking te komen, kruipt en dringt zich in bij vreemden.

— St.. .. zei ze.

— O, hij mag het hooren!!

Van Reelen zweeg nu toch, — en zij keken beiden zonder al te groote opzettelijkheid het tooneeltje af, dat in een theater vertoond groot succes zou hebben. De vulgaire Amerikaansche zwom in eigen straling van haar waterige grijze oogen en van haar valsche steenen, die aan de zwaarberingde vingers schel glansden, — en hij trok almaar lieve bekjes.

Sluiten