Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stadsmenschen theoretizeeren te veel, werken met potlood op papier, volgen elkander na en zoo'n boeren-timmerman duwt de dingen wat handig in elkander. Zoo'n bergchalet is een wonder van praktische inelkaarzetting en kost niet veel: een heerachtige woning, stallen voor paard en koeien, hooischuur, kippenhok, kelder voor 't botermaken, bergplaatsen alles te zamen.

Van Reelen drukte zijn witte pet op zijn stevige, stoppelige blonde haren, zei:

— Tot straks ! . .. Het tochtje zal mij denkelijk opluchten!

In schonkige passen, voete-vast, liep hij op, naar boven, nog even zich orakeerend, met de hand wuivend.

— Die vind zijn weg wel, overwoog Anna Paulowna zachtjes. Een man om respekt, om eerbied voor te hebben, . . . maar niet om je het leven aangenaam te maken, niet om lief te krijgen. En waarom eigenlijk niet? Ja, dat weet ik zelf niet. Ik mag hem graag, zie hem graag, hoor hem graag, en toch .... ik weet het niet. Hij is zoo heel anders dan ik.

Snel schokte weer door haar heen de eerste aanvoeling toen zij samen gingen door 't bosch naar Hohwacht. 't Zal komen, zei zij, omdat hij altijd te veel bezig is met zichzelf en met zijn werk.

Sluiten