Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Neen, zei van Reelen. 't Lijkt meer op een draak.

— O! o! oü

— Zeker, en St. George is erbij . . . St. George met de draak.

— Nu maakt u er maar wat van!

— Dat doet u toch ook.

Zij lachten beiden om hun eigen fantaziën, hij breed-uit, zij in een zenuw-schudding, zoodat ze er van schokte; met moeite hielden ze zich in, nu ze stappen hoorden.

Yan Schoorle streek aan, ging strak-deftig voorbij. Hij keek om, zag Anna Paulowna en van Reelen zitten, keerde terug, stapte voornaam-traag het terras op, zei, beleefd-buigend:

— Een uitgezocht plekje... de vrouwtjes verstaan het de hemel op aarde te vinden.

Anna Paulowna nikte bij dat komplimentje, lachte eens minzaam: o, o! schalkte toen:

— Yindt-u niet?

Van Reelen, door van Schoorle voorbijgezien, veerde van de bank op, zei afgemeten:

— Mag ik u voorstellen: mijnheer van Schoorle, mejuffrouw Raëvskaja!

Van Schoorle steeg 't bloed lichtelijk naar zijn vermoeid-deftig hoofd. Dit voorstellen, zonder dat hij van Reelen er om vroeg, was 'n tikje op zijn

Sluiten