Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O, wat een vleier!

Hij vervolgde:

— U moet mij niet verkeerd begrijpen. In zoo'n teere stemming kan 'n kleinigheid, 'n beweging van een persoon, liet kraken van 'n gestreken bloeze of 't knerpen op 'n steen, de intensiteit, t sterke zien ineens verminderen ... en als schilder heb-je maar een enkel oogenblik om alles in je op te nemen, zóó op te nemen, dat je 't kunt vasthouden. Maar wat bazel ik, 'k ben toch geen schilder .. . maar architekt.

— Ge hadt het moeten worden en ge kunt het nog! zei zij meenens.

— Welnee, ik heb aan mijn bouw-ideeën al genoeg. Een kwaal van onze tijd is alles willen en niets volbrengen. Bouwmeester wil ik zijn en wat verrichten! ^

Hij zweeg na deze uitval, ging naast haar zitten. Het speet haar, dat zij hem uit zijn vervoering haalde en zonder 't zelf te willen hem neertrok tot zijn praktisch beleid. O, hoe deze man twijfelde, en toch alles zou kunnen met zijn fantastische geest en zijn sterke wil.

— Kijk 't nu eens snel veranderen! riep van Reelen, naar de leuning boven de afgrond loopend. Anna Paulowna kwam ook nader, keek naar beneden, zag in verbazing. Het meer, dat eerst

Sluiten