Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slachtplaats die, noO* meer opgeruimd noch geschuurd, onder den voet moddikte van afval, plaggen en smerig landbouwgereedschap. Korzelig kwam hij de keilen in> met pijnen overal in het af-geslaafde lichaam. Dan vroeg-ie met 'n snauw 3an Stien de werkster om eten. Zij groette gewO°ti zotid®1" te pruttelen, alweer blij dat de baas thuis W*s- Stien hield den boel in orde, diende den ^erkezel geduldig, ging stil heur gang dGof hüis en winkel en was zuinig — schoonhoü^n kostte veel geld, maar met water en een harden boender kon zij het wel klaren.

Vroeger was T0on h^r voor een stevig maal

dankbaar en zei d*n dat ze lekker gekookt

had. Tegenwoordig kon er dat niet meer op

overschieten. Hij kampte zich meest in een

hoek der kleine ke^en tUsschen de aanrecht-

bank en de korte tafel, stil en woordkarig. At

dan met schokkige haast. leunde met den elboog

op het gedekte plat, het hoofd voorover, de

rimpels diep tussen de brauwen gefronst, de

oogen straf op den grooten hoop eten voor

hem, een stuk vaIi 'n oude krant links van het

granieten bord- ponder iets te zeggen schoof

hij het gebruikte tafel-gerei op zijde, kuchte,

peuterde met een PUnt <*er vcrk tusschen zijn

«3

Sluiten