Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verschroeiende hitte hem genégerd hadden dat het land 'r bij lag als een woestijn, nu er geen geld meer was en geen hoop om het te krijgen,

wat moest hij nu beginnen ?

't Was voor het eerst dat dit vertrouwen ging van oog in oog, voor 't eerst dat Toon zijn zorgen uit-snikte met hevige woorden, verzeld van zoo mismoedig een gebaar dat t Willem angstig werd. Zóo heel erg had hij het zich niet voorgesteld. Dat was een achteruitgang zóo plotseling, daar was geen ander middel meer mogelijk dan trouwen en . . . dan alléén om geld.

Lang redeneerden ze er over. Toon noemde namen van meisjes uit het Léeg. Dan begon Willem te spotten over die Trienen en lachte hardop, vroeg belangstellend naar dat meiske uit Wilddorp, de dochter van Peer de Weider. 't Was toch een scharrel van hem ? Maar de oudste, beslist, met korzelige afwijzing: daar zat geen geld, 'n allemachtige lieve meid, daar kon je niet mee betalen. En Willem bemerkte wel dat die vraag hem dieper trof dan hij oogenschijn-

lijk wilde doen blijken.

En weet je nou beslist dat er bij de anderen

lood zit? en hij maakte een veile beweging met vinger en duim.

Sluiten