Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem te zien, en toen hij Floris aan haar had voorgesteld, was zij zoo gecharmeerd, zei ze, en terwijl zij zich op de sofa zette, verzocht zij Floris met een gebaar, waaraan toch de vrouw van geboorte te herkennen viel, naast haar plaats te nemen, en wees zij De Bie een stoel aan, die rechts van haar stond. Haar tanig zorgengezicht van vrouwtje oud geworden vóór haar tijd, dat het leven van een verdrietige zijde had leeren kennen, verhelderde in een lachje van verheuging, toen Floris haar zei zich in haar woning als in een Hollandsch huis op zijn gemak te gevoelen. Zij vertelde hem, dat haar familie van ouder tot ouder Hollandsch vv^s, en dat niet alleen, maar haar vader en voorvaders waren zelfs met het consulaat bekleed geweest. „In den goeden ouden tijd," voegde zij er bij. En dadelijk verontschuldigde zij zich geen Hollandsch te spreken; dikwijls schaamde zij er zich over. In Smyrna werden alle talen gesproken, ook door de Hollanders, Fransch, Engelsch, Grieksch, Italiaansch en Turksch, sedert eenigen tijd begon er Duitsch bij te komen, maar niemand sprak Hollandsch, zoodat de Hollandsche kolonie de eenige was die haar taal had verleerd. „Maar hoe zouden wij het geleerd hebben?" vroeg zij. Vroeger was dat nog wat anders geweest. Zij had nog haar overgrootvader gekend, en herinnerde zich, dat die goed Hollandsch sprak, maar hij was ook een zoon van Jacob Reael, die zich als jonge koopman in het midden der i8e eeuw in Smyrna had

Sluiten