is toegevoegd aan uw favorieten.

De voorbijganger

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote lampen met goudgele kappen uitgeplooid en gedoft als reusachtige lichtende bloemen. Onder een dier-lampen, op een divan van Chineesche zijde, die een hoek vormde, zat de dame des huizes aan een lage theetafel, en tegenover haar of aan haar zijde waren, toen Floris binnenkwam, eenige dames en heeren in druk gesprek. De eerste, die hij opmerkte, was freule Van Torgau, maar zij zat, ietwat van het overige gezelschap af, bij de piano tegenover Hugh De Oude. De twee koutten met glimlachende monden en schitterende oogen. En hij zag Van Delder. Deze zat te midden der dames aan de theetafel. Het gezelschap had het zoo druk, dat de stemmen het geheele salon vulde, en niemand aandacht had voor het koutende paar aan de piano, dat op vijf schreden afstands zich een eiland van verliefdheid had geschapen.

Mevrouw Van Spalkenberg reikte Floris, nadat de consul hem had voorgesteld, met een lief glimlachje de hand. Hij begroette Van Delder, en de heer Van Spalkenberg, die zijn nieuwen onderdaan klaarblijkelijk wilde lanceeren, stelde hem aan de dames voor: mevrouw Hicks — „Ah, zoo!" dacht Floris —, mevrouw Nicholson, mevrouw Dirks, mevrouw Willem Rombouts, mejuffrouw Mary De Oude, en hem bij den arm nemende, stoorde hij de jongelui bij de piano om hen voor te stelen, maar Floris groette hen als oude bekenden, waarop de consul, tevreden glimlachend, zei te merken, dat de gast zijn eersten dag niet verloren had laten gaan.