is toegevoegd aan uw favorieten.

De voorbijganger

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voortdurend talrijker, en waar zij zich ook onder de Turken nestelt, drijft zij deze langzaam uit. Immers, wanneer de grijsaards sterven, trekken de als weduwen achtergebleven Muzelmansche vrouwen veelal weg. Of, sinds de grondeigendom den Christenen geoorloofd is, worden zij door deze, wie de woeker meester van den bodem gemaakt heeft, verjaagd. Dit is reeds sinds een eeuw de geschiedenis van Karakieuï, dat spoedig na de vestiging der Hollanders, die een Grieksche bevolking om zich heen verzamelde, Roemkieuïwerd geheeten. De laatste Muzelmans zijn er uit verdwenen, de dorpsmoskee, in de kom der gemeente, sedert lang ongebruikt, is door brand vernield, en een schilderachtige bouwval midden in een door zware boomen dicht beschaduwd kerkhofje, welks grafsteenen verbrokkeld neerliggen of door de Christenen tot bouwmateriaal zijn gebruikt: teeken van verval van het Ottomaansche Rijk, ondergraven door honderden mijngangen van roofzuchtige buitenlandsche en gewetenlooze binnenlandsche vijanden.

Dank zij het inwonen van Hollanders en Engelschen was Roemkieuï in de 17e eeuw een welvarend dorp, en bleef dat zoolang de grootheid van ons Gemeenebest duurde. Tegen het einde der i8e eeuw hadden

*) Roem voor „Romeinsch," Turksch voor Grieken van het Romeinsch-Byzantijnsche Rijk, sedert de naam van de Grieksche onderdanen des Sultans; „kieuï" = Turksch voor „dorp; „Roemkieuï =

het „Dorp der Romeinen."