Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo heelemaal bij Mlle Malise paste, en waarnaar hij urenlang beneden, wanneer hij tusschen haar en Mme Rénouard aan de tafel zat te praten, had zitten kijken, terwijl die kleine vingertjes kaboutertjes leken, zoo vlug, zoo intelligent deden zij. Mlle Malise was de eerste werkster van het magazijn Lenormand Veuve, den grooten speelgoedwinkel op den Boulevard des Italiens, en zij onderhield van haar arbeid zich zelf en haar moeder, weduwe van een kapitein, want het pensioen werd geheel gewijd aan de uitgaven van meneer Lucien, den broer van Mlle Malise, luitenant bij de infanterie, in garnizoen te Nancy, die natuurlijk „overeenkomstig zijn stand moest kunnen leven, en daarom zijn moeder verarmde en zijn zuster van 's morgens tot 's nachts het pieken. Want Mlle Malise mocht de eerste werkster zijn van Lenormand Veuve, mocht een geoefender smaak hebben dan wie ook om van hare poppen prinsesjes uit een sprookje te maken: Lenormand Veuve betaalde haar heel slecht en gunde haar nauwelijks den tijd om te eten en te slapen, allerminst tegen December, wanneer 't op de feesten aanliep. En in de tweede helft van December bediende Mlle Malise als demorselle d'extra in den winkel: een afwisseling in de eentonigheid van haar leven, maar een heel afmattende afwisseling. Geen wonder, dat zij zoo mager en zoo bleek was. Behalve om hare poppen in een groote doos naar het magazijn te brengen, kwam zij nooit mt, zelfs 's zondags niet, tenzij om naar de vroegmis in

Sluiten