is toegevoegd aan uw favorieten.

De droomers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als de hertogin van Dinkara, een geboren grootvorstin van Rusland, er op gesteld was de dochter van een Amerikaanschen spekkoopman tot schoondochter te hebben, zoo feestelijk had mr. Crookes voor de eer bedankt om naast „koning Johannes IX" als bruidsvader te staan bij het huwelijk van den jongen „kroonprins". „De zoon mocht eens hetzelfde blauwe bloed hebben als den vader, zou hij gezegd hebben, en ik heb èn mijn dochter èn mijn geld te lief om hun aan die kans te wagen."

En wederom sprakeloos hoorde Hugo deze mededeelingen aan. Wat waren de volken toch dom, dat zij hun lot in handen gaven van zulke rekels, geloovende aan het goddelijk recht der koningen, terwijl die zelf er den spot meedreven. Den volgenden morgen vroeg ging hij er op uit: in den Passage Choiseul wist hij een winkel, waar de fotografieën van alle zoogenaamd „gekroonde hoofden" naast die van beroemde mannen en naakte vrouwen waren uitgestald. Hij wilde eens zien hoe die patser van Dinkara er uitzag. Hij wist niet waaróm: die man beroerde hem, die man, dien hij nooit gezien had, van wien hij te voren nauwelijks had gehoord, met wiens leven hij zich nooit een enkele minuut had bezig gehouden, die man maakte hem zenuwachtig, hinderde hem, gaf hem hoofdpijn, stond hem in den weg. Hij wilde hem kennen, en voor de uitstalling in den Passage Choiseul gekomen, zag hij het portret van „Monseigneur le duc de Dincara," zit-