Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Indien iets had kunnen versterken Hugo's overtuiging, dat de anarchistische samenleving de voortzetting is van den weg, waarop de menschheid van het oudste verleden af voortschrijdt naar haar doel van recht en vrijheid, dan zouden het de denkbeelden van baron Tigernskiöld over haar geboorte en jeugd, en die van prins Ghimaldi over haar wasdom zijn geweest. Vrijgeboren, onderworpen slechts aan de natuurwetten, moest zij ter eeniger tijd hare ketenen afwerpen, bewust, dat enkel de volstrekte vrijheid harer waardig is. Al het andere, samengevat in één woord: recht, zou met de vrijheid geboren worden. Aan het verleden, aan de vraag hoe al het onrecht, al het lijden van heden ontstaan was, had hij zelden gedacht, zijne gedachten vol van de toekomst, bedroefd om eigen machteloosheid om ook maar iets te verhelpen van de ellende, die hij om zich heen zag. Het was hem nu duidelijk: het onrecht, de dwang was geboren in het oogenblik, dat een mensch gezegd had: „dit behoort mij alleen, dit is mijn eigendom."

Sluiten