Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zei glimlachend een ridderorde te verdienen, omdat hij dien veel-belovenden jongen deugniet had opgenomen van de straat, waar hij hem op dien kouden regenavond, in den hoek van een kerkportaal weggescholen, had gevonden, want dat hij er niet voor wou instaan, dat Fran^ois, met z'n sterke armen van aanstaanden kermisathleet, niet den een of anderen bourgeois een gonse gefabriekt zou hebben. Mme Chantemesse ging voort hem te bestelen, le père Vandamme bemerkte het niet of veinsde het niet te bemerken; zij bleef uit de gevangenis, dat was hem de hoofdzaak. Rooie Lise had geen blauwgeslagen oogen meer, zag er niet meer zoo liederlijk uit, behalve wanneer ze, tot ergernis van vrouw Chantemesse, dronken was, wat haar maar zelden overkwam, omdat zij een even devoot ontzag voor den ouden man had als haar vriendin, en bleef van de straat: haar makreel was kort na haar ontmoeting met Vandamme in de schaduw gezet. Wat Franco is betreft: Vandamme leerde hem lezen en schrijven, en later zelfs latijn; hij vergat zijne vloeken, maar niet zijne vervloekingen van de bourgeois, en bleef ongevoelig voor de filosofie van zijn beschermer, die vond, dat wel alles kon blijven als het was, omdat de wereld nauwelijks nog een eeuw te bestaan had.

Dit had hij gevonden in de voorspellingen van Nostradamus, waarover hij een boekje had geschreven met den titel „De toekomst ontsluierd — voorspellingen van den profeet Nostradamus." In vele opzichten duister,

Sluiten