is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weten hoe fyziek pijn het deed, als om het

aan een dokter te zeggen Waar ging

Steyn nu toch heen? Hij was nog zoo jong,

hij zag er zoo knap nog uit Hij was toch

haar man, haar man! O, waarom was hij niet lief tegen haar gebleven, ook al was zij oud, al was zij oud? Nooit voelde zij zelfs zijn hand meer aan! En hoe innig, gehéel had zij hem aangevoeld, eens!! O, nooit meer, nooit meer zelfs een zoen, een lieve zoen, zoo als oude menschen elkaar toch nog geven!

Zij ging niet naar bed; zij wachtte Zou

Steyn niet gauw terug komen ? Kwam hij

kwam hij daar terug ? Neen, het was Lot:

zij hoorde zijn sleutel, zijn lichteren stap

En zij opende de deur.

— Lot....

— Moesje .... Ben je nog niet naar bed ?

— Neen, jongen Lot, Lot, kom eens

hier....

Hij kwam in haar kamer.

— Lot....: Steyn .... die is uit....

— Is Steyn uit.... ?

—Ja, hij is eerst naar zijn kamer gegaan .... en toen heb ik hem stilletjes de trap hooren afgaan, toen is hij stilletjes de deur uitgegaan....

— Om je niet wakker te maken, moesje ....