is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel aardig.... Voor de kunst, niet waar, i voor de kunst! Oma maakt het goed? Dan ga ik éven naar boven, wei-zoo, ja-ja....

— Kinderen, waar gaan jullie nu naar toe ? vroeg mama Ottilie.

— Naar tante Stefanie, zei Elly. En misschien daarna naar oom Harold.

Anna liet hen uit en mama Ottilie achter dokter Roelofsz, die zich trede voor trede opheesch, poogde te verstaan wat hij mummelde, maar zij verstond niets: hij praatte in zich:

— Ja-ja, die Anton, wel zoo Tot de

honderd! Tot de honderd! Nou, hij haalt

zeker de honderd nog wel ja, zoo-zoo

al is hij nög zoo een beest geweest.... Ja-wel,

jawel, een beest Ken ik hem niet? Wel

ja! Een beest is hij geweest Ja, zoo,

misschien zwijnt hij nög wèl!!

— Wat zegt u dokter?

— Niets kind, niets Tot de honderd?

Ik, ik, die zelf oud ben, acht-en-tachentig .... acht-en-tachentig

Poefende van de trap, kwam hij binnen, en hij zeide tot de beide ouden, zijn tijdgenooten, hem toeknikkende, aan een raam ieder:

— Zoo-zoo, ja, dag Ottilie— Dag Takma...