is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wel-zoo, ja-ja.... Nou, warm is het hier niet....

— Kom, zei Takma; het is pas September.. .„

— Ja, jij gloeit altijd van binnen !

Achter hem, als een kind, kwam mama

I Ottilie, en zij kuste haar moeder, heel zacht en voorzichtig, en toen zij daarna Takma begroette, trok hij hare hand, zoo dat zij ook hèm een kus gaf.