is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En dan dat verleden, dat je meêzeult, meêzeult.... lederen dag gooit er het zijne bij, onverbiddelijk. Wij, arme muilezels, trekken maar voort, tot we niet meer kunnen, en er bij dood vallen O Elly, het is iets vreeslijks! Herinner je, die oude menschen van daag! Herinner je grootpapa Takma en grootmama !! Huiveringwekkend vind ik ze.

Bijna iederen dag zitten ze daar, zeven-, en drie-en-negentig, ieder aan een raam te kijken .... Wat spreken ze onder elkaar ? Zeker

niet veel, over hun kwaaltjes, over het weêr: zoo oude menschen spreken niet meer, zijn

verstompt Ze herinneren zich niet meer

alles Hun jarenzware verleden verplettert

hen, doet hen nog maar schijnbaar leven

Naleven ze hebben hun leven gehad ...

Was het interessant of niet....? Ik weet wel: ik denk van die oude menschen, dat het interessant is geweest, anders.... zouden ze niet meer samen komen.... Er moet veel geweest zijn, dat zij samen hebben doorgemaakt.

— Men zegt immers, dat grootpapa

— Ja, de amant is geweest van grootmama.... Die oude menschen: d&t te gelooven als je

ze nü ziet! Liefde passie.... in die oude

menschen te moeten begrijpen.. .! Ze moe-