is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IX.

De oude Takma kwam juist van de hooge - brug, over de kazerne, aan, stijfrecht in zijn dicht toegeknoopte overjas, iederen stap overdenkend en zich steunende op ivoorknoppigen stok, toen Ottilie Steyn de Weert, komende van de anderen zijde, hem zag en hem te gemoet ging.

— Dag, meneer Takma....

— Zoo, dag Ottilie Ga je ook naar

mama?

— Ja....

— Yan morgen regende het en dacht ik niet te kunnen gaan .... Adèle bromde, omdat ik nu toch ging, maar het weêr is mooi, het weêr is mooi....

— Toch denk ik, gaat het straks weêr regenen, meneer Takma, en u heeft niet eens een parapluie.