is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij wist. Tante Therèse wist. Nooit kwam zij meer in Holland en — meende zij — nooit zoü zij — vermoedelijk — meer haar zuster zien, die zij wist het kind van Takma, nooit zoü zij Takma meer zien, en nooit meer hare moeder .... Maar zij bad, voor die oude menschen vooral, omdat zij wist. Zij, eenmaal, als haar moeder, elegante vrouw en vrouw van liefde met heet hatend en beminnend kreole-hart, zij had van haar moeders eigene lippen, in hevige koortsen, dèt vernomen, wat zij sedert geweten had. Zij had hare moeder ^ zien zién — hoewel zijzelve niet gezien had — zij had hare moeder zien zien de oprijzende schim in den hoek van de kamer.... Zij had hare moeder hoören smeeken genade en eini diging van haar straf. Zij had niet, als Harold j Dercksz, gezien zestig jaren geleden, maar zij wist, sedert dertig jaren. En die weting had haarzelve voor immer geschokt in hare nerveuze en enthoeziaste ziel, en na te zijn geweest de kreole, enthoeziast in liefde-liefde en liefde-haat, de vrouw van avonturen, de vrouw, die lief had en daarna, wie zij lief had gehad, haatte, "was zij in bespiegeling verzonken, had zij zich gebaad in de extaze, die tot haar straalde uit de paradiziale glazen der