Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijf vallen. Zijn hoofd raakte de aarde en terwijl hij in zichzelve voortbad, lagen de menschen op de knieën en snikken drukten zich tegen de stilte af en gehuil vloog bij vlagen door de kapel.

Opstaande begaf de priester zich gelaten naar het altaar, in een stille overgave de groote daad voorbereidend.

Van de hostie werd een derde voor armen en zieken afgezonderd, een derde op den pateen gelegd en het overige in den kelk gedaan, waarin de misdienaar kruisgewijze den wijn inschonk.

De priester knielde nu aan de tafel en het hoofd voorover sprak hij over hostie en wijn gewichtige woorden. En toen het „Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis" van de lippen kwam, sloeg hij zich voor de borst, en de menschen in een ruisching ter aarde gezonken, sloegen zich eveneens, terwijl hun blikken zich in een heeten angst verkleinden.

Maar van des priesters lippen ontsnapten steeds gebtden. Angstvallig bereidde hij zich voor, sloeg zich wederom voor de borst en in heiligen ijver knielde hij telkens en telkens voor het altaar; en dan door een gewolk van wierook blonk het goud van pateen en kelk, waaruit de priester dronk; en over de menschen, die 't hoofd tusschen de armen tegen de aarde lagen, leefde een wijd gespannen aandacht, gouden oogenblikken, die den adem wegsloot en de lijven beven deed.

En toen het voorbij was, stonden allen op en

Sluiten