Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en hel als een vlam en wenkt mij met bekoringen."

Bartholomeus maakte een kruis onder de woorden: „'t Is de duivel. IJlings moet ge dan de Heilige Moeder aanroepen."

Maar Warhold hield de blikken naar omlaag en vervolgde traag: „Intusschen is het beeld er geweest en de glans ervan in mij overgesprongen. Maar ik zal beproeven en naar uw woorden de Heilige Moeder aanroepen."

Zij bleven tegenover elkaar in zachte aanverwante gesprekken, waarin Warhold van zijn ongeval, dat hij naar Utrecht moest gaan, verhaalde.

Met een teedere woordenplenging trachtte de geestelijke de wanhoop in Warholds ziel te bezwichtigen, hem bevelende, om voorloopig in eene overgave van berouw veel gebeden aan de Heilige Moeder Gods te zeggen.

Hij deed hem rusten en daarna haakte Warhold zwijgend zijn mantel af en zeeg neer voor een Mariabeeld, de handen in een angstigen druk tegen de borst en de woorden gingen uit: „Wees gegroet, Maria, vol van genade," een langdurige ommegang van gebeden, waarbij 't lijf in aandacht waakte.

En de priester zette zich neer aan zijn boek, de vleezige schouders opgehoogd aan zijn nek, en hij volgde luide de woorden, zich ganschelijk verdiepend in hunne beteekenis, en de lezing ge-

Sluiten