is toegevoegd aan uw favorieten.

Warhold

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ders in een streving tot samenleving, beschouwde, blonk in hem de herinnering aan het droombeeld in de Sint Salvatorkerk en in zijn hart herleefde gindsche begeestering in al haar luister van niet begrepen gevoel van liefde.

Als verdaagd in een droom, zat hij da ; te luisteren naar den aanklank harer moederstem en te zien de troostgebaren harer lichtvaardige handen, verdiepte hij zich in de aanschouwing van haar moedermaagdgelaat, hoe de kaken zoo gedwee te zamen kwamen om haar zoetelijk geloken lippen, die echter somtijds open gingen, dauwig in begeerte naar leven.

Ontwaakt in een nieuwe wereld, voelde Warhold van zijn verleden slechts een nasleep van zorgen, die hij te versmoren zocht in zijn aanhankelijke liefde tot Machteld.

De glanzing harer oogen begeleidde hij met zijn bereidvaardige blikken, de wenken harer jonkvrouwelijke handen met een gereedelijkheid van geheel zijn lijf, den doorluchtigen klank harer stem met een wijding van zijn wezen, dat stille stond, gedachtig bij haar mijmering en zich verlevendigde bij de stille praal harer woorden.

Onder de zachte vaart van haar gang, waarbij haar uiterlijk zich ingetogen uitte, verlokte zij hem aan haar zijde en de sluierzachte neiging van haar hoofd deed als de lentewind een halm, zijn houding falen.

In eene ademloosheid stond hij af te wachten