is toegevoegd aan uw favorieten.

De gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LENTENACHT.

Geen wufte voet ontheiligde den grond Rondsom;

Ze vlijde 't kopjen aan mijn hart; haar mond Was stom.

't Gestarnte nam vol majesteit omhoog Zijn keer;

Het speelsche en moê gezworven windje vloog Niet meer.

Hoog in den toren suste 't dof metaal Zijn galm;

En in de verte zong de nachtegaal Zijn psalm.