is toegevoegd aan uw favorieten.

Nouveau dictionnaire

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KLU-KNI.

m.; -leven, vie d'ermite. vie d'anuchorète. vie casanière, f.

Klundert: kijken naar de - of W illemstad in brand staat, regarder en Champagne si la Picardie brille.

Klungel, zie Klongel.

Kluppe l,m.(knuppeli massue, f.; -len, b. w. assommer.

Kluppel: koek, m. pain d epices en b;\ton,

-vers, vers a rimes suivies, m.

Kluts, V. hij is de - kwijt, il a perdu la tramontane.

Klntsei, teut' brouillé, m.

Klutsen, b. w. mèler en battant, fouetter; brouiller, battre (des ceufs).

Kluwen, (kloen) peloton, m. pelote, f.; een - afwinden, dévider un peloton; -en, b. w. pelotonner.

Knaagdier, animal rongeur, rongeur, ni. Knaap, garron, jeune homnie; espiègle. gaillard, m.; schild-, éeuyer, m.; (lichtstander. stommeknecht) guéridon. m. torehère, f.; -je, petit garron, in.; petit dróle, m.

Kuabbe laar, -laarster, rongeur, m. rongeuse, f.; —len, b. w. ronger; — linsr, v rongement, m.

Kna gen, b. w. ronger (un os); fig. ronger, bourreler, tourmenter; — gend, bijv. rongeant, rongeur; -goude dieren, mv. rongeur*. m. pl.; fig. -«eend «reueten, ronscience bourrelée, ou rongée par les remords, r.; -ging, v. rongement, m.; (invreting) erosion, corrosion, f.; -ging «les gewetens, cri de la conscience, remords, m.

Knak, m. brisure, rupture. fracture, f.; oommage, échec; coup. m. atteinte. f.; een krijgen, subir une rudeatteinte; tus.w.crac!

Klink hiiv f-'.phó ,1a u

. -v.. ...wuv/, niauvrtisc iiumeui;

- Ken, b. w. rompre, casser; fig. porter atteinte a; o. w. se rompre, se casser; zijn gezondheid is geknakt, sa Siint,\ est

altéróe.

Knal, m. détonation, f.; fracas, bruit, m.: -gas, gaz fulminant, m.

Knal len, o. w. éclater. faire explosion; claquer; -ling, v. explosion, fulminntion. f. fclat m.; -poeder, poudre fulminante, f.; -Blver, argent fulminant, in.

Knap, m. craquement, m.; lig. veel van "eB| — koutten, ai uier a manger.

Knap, bijv. prompt, vif, alerte, habile; pro pre.

Knaphandig-, bijv. adroit, agile, habile, subtil: —, of -lijk, bijw. adroitement, habilement; -held, of knapheid, v. adresse, agilité, habilété, subtilité, f.

Knap held, v. habileté, dextérité, f.; propre te, netteté, f; — Jes, bijw. jolinient, sentiment, lestement. proprement.

Knap kers. v. cerise noire et dure. f.; -koek, m. croquembouche. croquet, m.

Knap pen, b. w. saisir, attraper: gruger, croquer, manger; o. w. craquer: se rompre, peter; croquer; -pend, bijv. croquant, pótillant; -gebakje, croquette, f.; -vuurtje, feu pétillant. m.; -taartje, croquante. f.: uil, m. hulotte, f.; fig. et farn. bourde, menterie, gausse. f.; fig. een -uiltje maken, raire sa sieste: -zak. m. bissac, m. giberière. ! panetiere. f.

Knars been, cartillage, m.: -bccnig, bijv. cartilagineux.

Knar sen, o. w. craqueter, craquer, crier, |

I gemir; —sen, of —setanden, o. w. grincer des dents: -sing, v. grinrement(des dents),m.

Kn ast er. m. (korftabak) canasse, canastre, m.

Knau wen, b. w. maclier, ronger; — wing. v. mastication, f.; rongement, m.

Knauwsel. chose machée, f. mangeure, f. Knecht, m. valet, domestique, garron, laquais, m.; (ambachtsman) compagnon, gar<;on, m.; zoo heer, zoo -. tel maitre, tel \alet: — elijk. bijv. servile; bijw. servilement.

Knecht je, petit valet, pètit garron, m.: — sch, bijv. servile: en valet: bas, rampant: -schap, servitude, domesticité, f.: -sloon. gages, m. pl.; -swijze, bijw. servilement; en domestnjue.

Kne den, b. w. (het deeg) pétrir; (het liyhaam) masser: — der, kneedster, pêtnsseur. m. pétrisseuse, f. celui <|ui masse (un membre, le corps), m.: — ding, v. pétrissage, m'ïr~ ' <les iichaams, massage, m.

Kneep. v. pincement, coup de pince, m.; marqué, f.; pincure (aux draps), f.; pli (d'un rabat), m.; fig. manigance, machination, menée, supercherie, f. ruse, finesse, f.; ik vat de -, je comprends la finesse, 1'artifiee; j'ai compris le truc; daar zit 'm de -, voilèlehic, voila 1 item: c'est la que git le lièvre: de koorts heeft hem een — gegeven, la flèvre 1 a bien travaillé, affaibli, amaigri. Knekelhuis, charnier. ossuaire, m.

Knel, v. (klemming, knijping) tróbuchet, m.; géne, ótreinte, f.: hij zit in de -, il est dans 1'embarras, il est em barrasse, il est dans le pêtrin.

Knel len, b. w. pincer. serrer, presser: etremdre: vexer, tourmenter, géner: -lend. pnant. oppresseur: spr. gij weet niet, waar hem de schoen — t, vous ne savez pas oü le b;it le blesse: -linie, v. pincement, serrement. m. oppression. f.

Kneppel. m. massue, f. gros bAton. m. Knersen, o. w. craqueter, craquer: crin''er (des dents).

Knetter en, o. w. craqueter: pétiller: v- pétillement, m.; -slau. in. bruit craquetant. m.

Knen, v. (vlasvink) linotte, f.

lillOllkl'l m n.ni.H m e , \

. . ,~—- - in. iuiuluic, i. lues

doigts). 7.ie Knokkel.

Kneute raar, -raarster, v. bredouilleur, m. bégue, m. et f.: bredouilleuse, f.: ~ '®n, o- w. bredouiller. bégayer; fig. murmurer, grommeler; — rig, bijv. grondeur: chillonne. froissé; (aardig, lief) joli, geutil. net: —ring. v. bredouillement, bégaiement, m.; -rtje, of kneu. of kneuter, m.ihwtte, f.

Kneu zen, b. w. froisser, meurtrir: broyer, detriter: —zend, bijv. contondant: —zing, v. contusion, froissure, foulure. meurtrissure, f.

Knevel, m. moustache, f: (spanstokje) garrot, m.;(handboei) lien. m.: fig. compère, drAle, gaillard, m.

Kneve laar. -laarster, garrotteur, m. euse. t.; conrussionnaire, exacteur, m. sangsue, usurière, f.: — larij, v. exaction, ex torsion, roncussion, vexation, f.; —baard, m. moustache. t.; — len, b. w. lier, garrotter; extorquer, pil Ier, vexer: -«n*. v. vexation, extorsion, f.: action de garrotter, de bj\illonner, f.

Knibbe laar, laarster, barguigneur, ni. barguigneuse, f.: chinaneur, disputeur, m. chicaneuse,barguigneuse, f.; femme pointilleuse.