is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijk sociale studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met een strik-antwoord hun strikvraag wou ontgaan, gelyk de populaire uitlegging is; maar omdat Hij een hooger standpunt innam. »Geef den keizer, wat des keizers is«, het is de erkenning van den feitelijken toestand en het berusten daarin. Maar: »Geef Gode, wat Gods is« in dit verband en als aanvulling van het zoo even gezegde, is de opheffing in beginsel van die heerschappij, die zelf goddelijk wilde heeten en goddelijke eer ontvangen wilde. Toen dit woord eens was gesproken en als levensleus door de christenen werd gegrepen: »er is een terrein, waar de keizerlijke macht niet gebiedt«, toen was die macht opgeheven door dezelfden, die zich gehoorzaam voor haar bogen. En het is zeer natuurlijk, dat juist christenen straks door de Romeinsche macht werden vervolgd in een tijd, toen overigens zoo groote verdraagzaamheid heerschte op godsdienstig gebied: het christendom had niets veranderd, maar had het woord gesproken, waardoor alles veranderen zou. *)

Toen Paulus kwam te staan tegenover het Evangelie der vrijheid en het stelsel van de slavernij, heeft hy geen afschaffing gevraagd van de laatste; juist aangeraden aan de christenen, om te blijven, die zij waren2), en den weggeloopen slaaf Onesimus teruggezonden aan zijn heer.3) Doch hjj heeft van dien heer verwacht, dat zy'n slaaf hem als een broeder zou gelden! Wie nu iets weet van de verhouding in de oudheid tusschen de slaven en de heeren, voelt dat met dien eenen eisch

^ Men leze de XI F3® voordracht in M aurice, Dezedel ykegrondslag der Maatschappij, blz. 291—320 over de botsing tusschen het Romeinsche keizerrijk en het Koningrijk der Hemelen.

a) I Cor. VII: 21, 22.

3) Zie den brief aan Philemon; vooral vs. 16.