is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijk sociale studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Des Zondags wordt niet gewerkt, dan in gevallen van hooge noodzakelijkheid.

Geen vraag dus om hooger loon; geen weigering ook om op Zondag te werken. Alleen maar de wensch, dat Zondagsarbeid nadrukkelijk tot hooge uitzondering werd gemaakt en Zondagsrust als het normale erkend werd. De patroons weigerden.

Er kunnen meer gevallen worden genoemd.Maar onze bedoeling zal duidelijk wezen: een christen moet den kring verlaten, waarin zijn overtuiging niet langer geëerbiedigd wordt en hij dus straks mede verantwoordelijk wezen zoude voor daden, die tegen zijn overtuiging strijden.

Diarom vragen wij nu in onze dagen voor de christelijke arbeiders afzonderlijke organisaties. Want in de «neutrale* vereenigingen is hun overtuiging niet meer veilig. Wij hebben hier niet enkel het oog op de onmogelijkheid b.v., om de samenkomsten met gebed en Schriftlezen te openen. Maar vooral hierop, dat in de neutrale vereenigingen het beginsel van den klassenstrijd nadrukkelijk beleden wordt. Niet altoos even openlijk. !) Maar wel nadrukkelijk. En dat internationaal. De vakorganisatie en de politieke arbeiderspartij heeten twee flanken van hetzelfde leger.8)

») Sinds 22 Febr. 1908, No. 8 bevat het Sociaal Weekblad telkens een opgave en bespreking van werklieden-reglementen, die ontworpen worden, sinds de invoering van het arbeidscontract aanstaande is.

2) Zeer naief schrijft H. Spiekman, Doel enz. blz. 209: „Geen vakbond of vakvereeniging van eenige beteekenis in ons land, omschrijft iets van algemeene beginselen, van productie-wijze of klassenstrijd in de Statuten of reglementen. Wijl dit onnoodig is voor de ontvouwing van hare kracht en een belemmering kan zijn voor toetreding van zeer velen."

*) Aldus o. a. Het Volk van 28 Augustus 1907.