is toegevoegd aan uw favorieten.

Nouveau dictionnaire

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cont re-pro jet, m. tegenplan, tegenontwerp.

Coiitre-propottition, f. tegen bewerking, v.; tegenvoorstel.

Contre-quille, f. dubbele kiel, v.

Contre-regarder, v. a. van den tegenovergestelden kant bekijken; opnieuw beschouwen.

t'ontre-retable, m. achtergrond van een altaarstuk, m.

Contre-révolution, f. tegenomwenteling, contrarevolutie, v.

Coiitre-rêvolutiomiaire, m. die voor eene tegenomwenteling is.

Contre-ru*e, f. tegenlist, v.

C'ontre-Habord», m. pl. schietpoorten (aan een schip), v.

Contre-Malut, m. tegengroet of saluut (met het geschut op zee).

Contre-sangle, f. Contre-sanglon, m. riem aan den zadelboom, om den buikriem vast te gorden, m.

Contresearpe, f. uiterste grachtmuur, m.; helling van den uitersten muur naar het veld, v.

Contre-seel, m. klein zegel, tegenzegel. tegenteeken.

Coiitre-seeller, v. a. een tegenzegel opdrukken.

(ontreseing, m. tegenteekening, tweede onderteekening, v.

{'ontrenen*. in. verkeerde zin, m.; verkeerde zijde, v.; a conlieNeiiH, adv. averechts, verkeerd.

Contre-aignal, m. antwoord op een gegeven sein.

('oiitreügigiiataire, a. medeonderteekenaar; —nigner, v. a. medeonderteekenen.

C'ontreteiiips, m. onverwacht, onaangenaam voorval; trede of pas tegen de maat (in het dansen); tomber dans nu —, iets ontijdig verrichten; a —, adv. ontijdig, ten onpas.

Contre-terroMse, f. aanhooging boven een terras, v.

Contre-tirer, v. a. aftrekken, nateekenen, naschilderen.

C'oiitrevallation, f. (lat. contra, contre: valium, retranchement) tegenomwalling; tegenverschansing, v. om de uitvallen der belegerden te beletten.

l'ontre ! venant, ante, a. overtredend; subst. m. et f. hij of zij, die eene wet of instelling ■ •vertreedt; —venir, v. n. (a qeh.) overtreden, het tegendeel doen van hetgeen bevolen is.

Contre li vent, m. vensterluik; buitenblind; windstut, m.; —venter, v. a. tegen den wind beveiligen.

Contre-verge, f. tegenroede (bij het Hu weelweven), v.

Contre-vérité, f. iets dat in tegenovergestelden zin verstaan moet worden.

Contre-vtaite, f. tweede onderzoek: tegenbezichtiging, v. ons contra-visite is in 't Fransch: visite reciproque.

( ontribu||able, a. schatplichtig, belastingschuldig; —able, m. et f. schatplichtige, belastingschuldige; —ant, m. belastingbetaler; —er, v. n. et a. (lat. contribuere) (a qeh.) bijdragen (tot iets); schatting betalen; —tif, ive, a. tot de belasting behoorend; — tion, f. bijdrage, belasting; brandschatting, contributie, v.: mettre a —, brandschatten; ponr faire »on iivre il a mi» let* ancien» « —, om zijn boek te maken, heeft hij veel van de oude schrijvers gebruikgemaakt; — toirement, adv. bij wijze van schatting.

Contrfolltaiit, e, a. bedroevend; —ter, v. a.

(lat. contristare) bedroeven.

Contri||t, ite, a. (lat. cont ritus; de cum, avec, et tritns, broyé) bedroefd, rouwig, bedrukt; —tion, f. diepe droefheid, v.; berouw.

Contróüle, m. (de contre et róle) dubbel register, tegenboek; tegenrekening, v.; post van een' tegenboekhouder, m.; ambt van controleur; naamlijst van een regiment, eene compagnie, conduite-lijst; stempel op goud- en zilverwerk, m.; fig. toezicht; critiek, v.; —Ier, v. a. tegenboek houden; goud- en zilverwerk stempelen'; onder toezicht houden; fig. berispen, bedillen; —leur, m. tegenboekhouder; opziener; ambtenaar, belast met het toezicht, controleur; ontvanger van de toegangskaartjes (schouwb. enz.); controleermachine, v.; — du gaz, gasmeter; —leur, m. — leu»e, f. fig. fam. bedilal.

C'oiitrouliveinent. m. verdichting, verzinning, v.; —ver, v. a. verdichten, verzinnen (eene onwaarheid).

Controverllaahle, a. voor betwisting vatbaar; —»e. f. (lat. contra, contre; versus, tourné) strijd, twist, m.: verschil of geschil over geloofsstukken ; wederleggende godgeleerdheid, v.; —»ê, êe, a. betwist, waarover geredetwist wordt; —»er, v. a. een verschil van gevoelen, een geschilpunt van geloof behandelen; —»i»te, m. bestrijder van een vraagstuk, een gevoelen enz.; hij die twist over den zin van geloofsgeschillen.

Contiimalice. f. verzuim om voor den rechter te verschijnen, verstek; eondauiiier par —. bij verstek veroordeelen; —, ongehoorzaamheid, v., -[-—eer, v. a. wegens verzuim om voor den rechter te verschijnen, bij verstek vonnissen;

— Ce, J—X, Hl. geuaugue, Uie «eigen v<»u ucn rechter te verschijnen; bij verstek veroordeelde.

Contu!!*, use, a. gekneusd; —«ion, f. (lat. contusio) kneuzing, v.; — aiomier, v. a. kneuzen.

Convainlleniit, ante, a. overtuigend, overredend; —ere, v. a. (préf. con et vaincre) (qn. de qeh.) overtuigen (iem. van iets), overreden: —eu. ue, a. overtuigd, klaar aangetoond, overreed.

Convale»||eenre, f. genezing, v.; herstelling, beterschap, v.; —cent, ente. a. herstellend, genezend; —rent, ente, m. et f. hij of zij, die aan de beterhand is, herstellende, reconvalescent.

i onveiia ble, a.behoorlijk, betamelijk;evenredig; dienstig, raadzaam; fatsoenlijk; — bleinent, adv. op eene behoorlijke, betamelijke wijze.

Convenan||ee, f. overeenkomst, gelijkheid, evenredigheid; welvoeglijkheid, v.; welstand, m.; uil inariage de —, een huwelijk, waarbij rang, geboorte of fortuin, maar niet de liefde is geraadpleegd; —ee» oratoires, pl. welgepastheid in den stijl eens redenaars, v.; —t, m. overeenstemming der deelen om een goed geheel te vormen, v.; —t, e, a. gepast, betamelijk; overeenkomstig.

Coiivenir, v. n. (lat. convenire; de cum, avec, et venire, venir)toestemmen; metêtre vervoegd: — (de qcli.) overeenkomen, het eens worden, afspreken; inwilligen, toegeven; iioun Hommes coiiveiniN que..., wij hebben afgesproken, dat...; e'est eonvenu, voila qui est eonvenu, dat is afgesproken, daar blijft het bij! — (sur qeli.), het eens zijn (over iets); met avoir vervoegd: — <a qn.ou a qeh.)