Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nauwe jas van fijn blauw laken met twee rijen knoopen van mat goud.

Hij was maar even komen kijken, morgen had hij meer tijd; eenmaal op zee kon hij zich meer met de passagiers bezighouden.

„Een druk leventje hebben we, ha, ha," schudlachte hij, vertrouwelijk joviaal.

Mahaun vroeg of captain een dominootje leggen wilde in de rookkamer.

„Vanavond niet. . morgen graag ..."

„Auch gut," vond de Duitscher.

Of een van de andere heeren zin had?

Van Brakken bood zich aan, zeggend dat mr. Lef ook wel spelen wilde. Dan zouden ze net een partij voor vier kunnen maken, als mr. Robberson tenminste . . .

De Engelschman wou ook ...

Met zijn vieren gingen ze naar boven op het promenade-dek.

De leuning, grijswit, teekende zich tegen het glanzend zwart van het water. De lucht, strak donker met hier en daar een ster, welfde over de boot. . .

„ Wunderschön," zeide Mahaun, „... maar een beetje koud ..."

Binnen was het beter.

Ze speelden een partij matador... .altijd

Sluiten