Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken, gekleed gingen in lange wijde liemdjassen, sjokkend liepen, wijdbeens stappend, English style, nagestaard door eerbare Hollanders en verliefde bakvischjes. Hij vertelde van een vriend, die drie maanden in Duitschland gewoond en zijn taal verleerd had, „moelaik ollandsch" sprak en zich vreeselijk aanstelde, zóó humoristisch, dat de anderen het uitschaterden. Vooral mr. Cooper lachte heel erg. Aangemoedigd door het succes, vertelde hij nog veel meer van vrienden, die iets geks gedaan hadden. Mahaun, gemoedelijk lachend, eipte zijn wijn met innig welbehagen, en Van Brakken, correct, elegant in smoking en wit vest, pufte den rook van zijn havana in de lucht, nu en dan zelfvoldaan knipoogend.

Die gedecolleteerde dame, behangen met briljanten, fixeerde hem gedurig, lachte hij.

Tevreden, dik en loom, weelderig zich voelend na het diner, verlieten zij het hotel, terwijl mr. Cooper een rijtuig aanriep om naar de show te gaan.

Lef, gelukkig, gedachteloos, zag de huizen onduidelijk voorbijtrekken en voelde zich erg gentleman, gemakkelijk achterover leunend in de mollige kussens van den coupé.

Bij Hammerstein, vroeg mr. Cooper hem of hij even betalen wilde, twee dollars voor het

Sluiten