Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Keizer is dan eindelijk van het groote wereldtooneel afgetreden : als vorst leeft hij niet meer. Zal nu ten minste de doorluchtige doode in vrede mogen rusten? Neen, tot in het graf wordt hij door zijn bespotter vervolgd. Volgens dezen toch schijnt de vorst na zijn aftreding, eerst nog berouw te hebben gevoeld over zijn stap. „Terwijl hij te Brussel nog draalde, verscheen er een komeet, om hem tot de vervulling van zijn voornemen aan te manen." Maar, om welke reden dan ook, hetzij om die komeet, hetzij om „zijn verminderden eetlust", eindelijk toch kwam het er toe, en Kakel vertrok. Maar verder? „De romantische schildering van zijn wijsgeerige afzondering te Yuste .... is ongelukkig maar een schets der verbeelding . ■ De aftredende Keizer staat niet langer in een lichtgewaad, gehuld in schitterenden tooi: zijne verheerlijking heeft een einde." Verheug u, o menschheid! daar ligt door de hand der critiek weer eene menschelijke grootheid in t stof! De onpartijdige Motley heeft die grootsche uitkomst verkregen! —

„De Keizer, [ontdaan van zijn wijsgeerigen mantel, waarin hij, als bij onderlinge overeenkomst, gedurende drie eeuwen gehuld was, staat nu te rillen (shivers, hoe edel!) in de kille lucht der werkelijkheid!" Want „wel verre dat hij zich in vrome beschouwingen zou gedompeld hebben, dieper dan de stroom der gebeurtenissen, — zijne gedachten bleven onverpoosd drijven op de oppervlakte van het staatkundig getij .... Hij bezat noch den smaak, noch de talenten, die een man in de afzondering levende, groot doen zijn. Geene verhevene gedachte, geen edel gevoel, geen treffende of scherpzinnige inval is ooit in zijne afzondering van zijne lippen gehoord."

Sire! ce n'est pas bien:

Sur le lion mourant vous lachez votre chien!

En die edele leeuwenjacht krijgt op 't einde nog vreeslijker aanzien. Maar 't geldt hier ook geen leeuw,

Sluiten