Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werk voor een groot deel te beschouwen hoeft als een polemisch geschrift. B. richt daarin zijn aanvallen tegen liet standpunt, waarop Wagenaar zich in zijne Historie geplaatst had. Hot kon wel niet anders, of de vurige vertegenwoordiger der oude Oranje-partij moest in strijd raken met Wagenaar, den voorstander der Staten, wiens Vadert. Historie zooveel opgang gemaakt had. Bilderdijks afkeer van dat werk en zijn schrijver blijkt uit de volgende scherpe versregels waarin hij reeds in 1789 zijn gevoel uitgestort had :

Een schrijver van beroep, die aangespoord door 't voordeel, Slechts schaars de stof zijns werks.en nooit zijn taal verstond Op elke zij bijna liet recht der waarheid schond,

Door beurtlings misverstand, partijzucht en vooroordeel:

En zoo ontbloot van smaak, geleerdheid en vernuft, Als kinderlijk gehecht aan valsche hersenschimmen,

Zijn naam bij 't blinde volk een hoogte deed beklimmen Die zelfs verlichter overbluft.

Men kan de bitsheid dier critiek afkeuren; maar zal toch moeten erkennen, dat Bilderdijk het terrein dor geschiedenis wilde zuiveren van alles wat aan een grondig onderzoek in den weg stond. Daaruit wil Groen ook eenigszins de hevigheid der polemiek verklaard hebben. Want: „Celui-ci (Wagenaar) semblait avoir posé des hornes aux recherches, et ces bornes il fallait les ren verser."

Evenwel, het oordeel van Groen over de wetenschappelijke waarde van Bilderdijks geschiedwerk luidt vrij ongunstig. Ja, na al den lof dien hij den dichter voor zijn stout optreden op historisch gebied had geschonken, klinkt het wel eenigszins teleurstellend aan 't einde: rIl faudrait être peu jaloux de la gloire de Bilderdijk pour prétendre que te réeit superficiel.... qu'on a publié sous le nom d'Histoire de la Patrie. soit une oeuvre digne de lui." Toch, ook dit loochent hij niet, voor het opruimen

Sluiten