is toegevoegd aan uw favorieten.

De verloofden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men eenige andere figuren gewaar werd, van welke het moeite zou inhebben den lezer eenig denkbeeld te geven, maar die de zielen in het vagevuur beteekenden: zielen en vlammen beide van eene roodachtige biksteenkleur op een grijsachtigen grond, hier en daar door den tand des tijds beschadigd en van hare eerste frischheid beroofd. Toen de pastoor den hoek was omgegaan, zag hij, zijne oogen naar gewoonte op het kapelletje richtende, iets dat hij niet verwacht had en ook liever niet had willen zien. Ter plaatse waar de beide paadjes ineenliepen, bemerkte hij twee mannen, waarvan de een met de beenen schrijlings over het muurtje zat, de ander met den rug leunde tegen den muur aan de overzijde, met de armen over de borst geslagen. Hunne kleeding, hunne houding en hun gelaat, voor zoo ver de pastoor dat van de plaats waar hij zich bevond onderscheiden kon, lieten geen twijfel over omtrent hun stand en waardigheid. Beider hoofd was bedekt met een groen netje, dat in een dikken kwast eindigde, die op den linkerschouder nederhing. Op zijde kwam uit dat zonderlinge hoofdhulsel een dikke haarlok te voorschijn, terwijl de bovenlip bedekt was met een knevelbaard, die aan beide zijden sierlijk in een ringvormige krul uitliep. Het wambuis was om het middel gesloten door een lederen gordel van haakjes voorzien, waaraan twee pistolen hingen, terwijl een klein kruithorentje aan een ketting, bij wijze van halsketen omgehangen, de borst versierde. Aan de rechterzijde van de wijde en uitstaande broek hing een zakje, waaruit de greep van een dolk te voorschijn kwam, aan de linkerzijde een houwer, met een groot gevest van fraai geschuurd en blinkend koperdraad, als cijferschrift ineengevlochten in één woord, de eerste aanblik dier personen maakte hen kenbaar als behoorende

tot den stand der bravo's. .

Deze stand, thans geheel verdwenen, was toen in Lombardije in vollen bloei en daar reeds van oudsher bekend. Om den lezer eenig denkbeeld te geven, zoo van zijn bestaan en inrichting, als van de moeite die men genomen heeft om hem uit te roeien, willen wij hier eenige fragmenten uit authentieke stukken, dien

stand betreffende, laten volgen. . „ ^ ,

Zijne doorluchtige excellentie, signor Don Carlos d Aragon, prins van Castelvetrano, hertog van Terranuova, markgraaf van Avola, graaf van Burgeto, grootadmiraal en groot-connetable van Sicilië, gouverneur van Milaan en kapitein-generaal van zijne katholieke majesteit in Italië, had reeds, den 8sten April des jaars x583> een plakkaat tegen deze bravo's doen afkondigen, „volkomenlijk onderricht zijnde van de ondraaglijke ellende, waarin door hun toedoen verkeerd heeft en nog verkeert deze stad van Milaan." Weshalve hij verklaart „dat in dit plakkaat begrepen zijn, en voor bravo's en vagebonden moeten gehouden worden allen die, 't zij vreemden 't zij inboorlingen, geen bepaald handwerk kennen, of het kennende niet uitoefenen maar, 't zij met of zonder loon, zich in dienst bevinden van eenigen ridder of edelman, beambte of koopman,... om hem te ondersteunen en bij te staan, of veeleer, zooals het te vermoeden is, om anderen lagen te leggen...Aan alle dezen wordt bevolen dat zij, binnen den tijd van zes dagen, het land zullen hebben te ontruimen op straffe der galleien, met bijvoeging van het verleenen van de uitgestrekste en onbepaaldste macht aan al de beambten der justitie tot het uitvoeren van deze verordening. Desalniettemin beveelt deze zelfde vorst, den i2den April van het volgende jaar, in een nieuw plakkaat, dat, „aangezien de stad vol is van de gezegde bravo's, die, teruggekeerd zijnde tot hunne oude leefwijze, in geen opzicht noch hunne gewoonten hebben afgelegd noch in aantal verminderd zijn, elke persoon zonder onderscheid, zoo in deze stad of daar buiten woonachtig, die door slechts twee getuigen zal verklaard zijn tot de bravo's te behooren en als zoodanig openlijk bekend te staan, zelfs al kon hem geenerhande misdaad worden te laste gelegd, om dezen naam van bravo alleen zonder eenige andere aanwijzingen door gezegde rechters en door