Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

%>^sl£tët£3n^£?Air3,van * P»d«.«

zou hebben moeten verschaffen en Don RP aten> Renzo Tramaglino recht straffen opleggen. Tegenover den ° g.? eene der daarin vermelde

derworpenste nederigheid, in 't zwart gedost' 'en mjj°Udlng der diePste en on" woonlijk, onze doctor Azzecca-!?arhna-H t. Jt . neus rooder dan ge-

twee onbeduidende gasten gezeten waar genover beide neven eindelijk waren zij niet anders deden^dan eten en drlCïï? ««^^dverhaal alleen zegt dat wat een der andere crasten zeide wann ' l' Cj hen' en alles goedkeuren gesproken. ° Ze'de' W3nneer hlJ niet d°°r een ander werd tegen-

een/SIS clT.f"". ^ E=" « I™

verschooning gevraagd had voor 7iin r. t-j' Tf"' n.a J eerst den gastheer

hij hem gaarne alleen wilde spreken over eene zaak ^ ^"1 in8efluisterd dat wij zullen spreken;" antwoordde deze maar ; van aant>elang. „Goed, goed, drinken." ' * 'ntusschen geve men den vader te

heffende te midden van het gedrufech "da'frTédDk" Rodrigo' ziJne stem verneen. bij Bacchus, zulk eene onbéteef<^heid lalt b-T Dn? WaS' rieP: -Neen< kapucijn mijn huis verlaten zonder van " aar?doen- Nooit mag een

schuldeischer, zonder van het hout uit miinT h" ' e" n°oit een onbeschaamde

Deze aardigheid werd door een al™ gepr°efd te hebben"

het geschil afbrak, dat de belangstelling der" gC. °Pgev°lgd, dat een oogenblik hebben. Een bediende bood den monnit g 5.eheel Scheen '"Stomen te een langen, van onder Dunt^L^" , °P ®?n SchenkbIad een kruik wijn en uitnoodiging van een man dien hii 7irh ITi- 330' en eene 200 dt"ingende

maken, niet durvende afslaan, schonk vader Cristofor" "h"68' t,rachten te vriend te

„Het gezag van Tasso bewiist nietc °111 en begon langzaam te drinken.

deel, mijn hooggeschatte heer node -t - 'wT"" UWC ste"'nS' Ja zelfs eer het tegen-

Attilio, „want dif Serfe dichter Je' tJ™"*,met luider stemme ^aaf

op zijn duimpje kende heeft den hnde° 6 T' 3 de reSelen der chevalerie

aan de christenridders 'overbracht daartoeverlof8?*?6' V°°rdat hiJ de uitdag'ng Bouillon . . . ." ' aaartoe verlof laten vragen aan den vromen

een toevoegsel, een bloot"toevoegsel "een^ichte'riF -Stem ,de Podestd. „dat is van zelf reeds, natura sua onsrhendh • fr,1Jk Sleraad, naardien de bode g e n t i u m. En zelfs behoeven w« z^T 'S' V°'genS het recht der vo,ke"> j u r e het immers reeds: de knecht behoeft niet in^'6 ga3tl' het sPreekwoord zegt woorden, mijnheer de graaf bevatten n 6 s an voor den heer. En de spreekbode niets op eigen geLT gezegd had f'n me"f heliJke wijsheid. En daar de overgeleverd . . , e Ultc*aging alleen in geschrifte had

een "5*

h«bb;rk7h« rviSr°,h''vTiri,.!3»0" s*1* «• ■*«. g<*«

beslissing van vader Cristoforo overlaten "en"ons n ••'aat 0"S de Z3ak a3" de

„Uitmuntend, overheerlijkzeiHe' rr ' r a ?- 33" Zl^ne ultsPraak houden." quaestie van chevalerie door een kann "ï'10' die het recht aardig vond eene

zaak meer ter harte nam voegd" S Óok m 'f " beslechten- De podesta. die de voorstel, gelijk bleek aan zijn fwijgTn en aan ee" tre'kT"' Do" RodHg°'S en scheen te beteekenen: „jongenfwerk°m Z1J" mond sPeelde

Sluiten